Η Τατιάνα Λοβέρδου μιλάει έξω από τα δόνια στην «Π»: «Απαγορευμένη η σύμπραξη με το ΔΗΠΕΘΕ»

Στο κέντρο της Πάτρας, με θέα το λιμάνι και μέσα σε ένα ιστορικό βιομηχανικό κέλυφος που μετατράπηκε σε ζωντανό κύτταρο πολιτισμού, λειτουργεί από το 2014/15 η Ανώτερη Ιδιωτική Επαγγελματική Σχολή Χορού «Κέντρο Χορού και Τεχνών» της Τατιάνας Λοβέρδου.

Μια σχολή που ξεκίνησε ως ερασιτεχνική το 1990, ωρίμασε μέσα στον χρόνο και σήμερα αποτελεί τη μοναδική επαγγελματική σχολή χορού στην περιφέρεια, πιστοποιημένη από το υπουργείο Πολιτισμού, με τριετή φοίτηση και απονομή διπλώματος από το ΥΠΠΟ, που χορηγεί το δικαίωμα στους απόφοιτους, να ανοίξουν δική τους ερασιτεχνική σχολή, αναγνωρισμένη από το κράτος.

Η Τατιάνα Λοβέρδου μιλά ανοιχτά στην «Π» για το όραμα, τις δυσκολίες, τις χαμένες ευκαιρίες της πόλης, αλλά και για τους σπουδαστές και τους αποφοίτους που επιμένουν να ονειρεύονται έναν επαγγελματικό χορό με έδρα την Πάτρα.

-Ποιο ήταν το προσωπικό σας όραμα όταν δημιουργήσατε τη σχολή;

Το όραμά μου ήταν να δημιουργήσω έναν επαγγελματικό χώρο που να στεγάζει σχολή κλασικού και σύγχρονου χορού, να φιλοξενεί παραστάσεις και σεμινάρια με καλλιτέχνες από την Ελλάδα και το εξωτερικό και, κυρίως, να δημιουργηθεί μια επαγγελματική ομάδα σύγχρονου χοροθεάτρου με μόνιμη παρουσία στην πόλη.
Εν μέρει αυτό το όνειρο έγινε πραγματικότητα. Το άλλο, όμως, η δημιουργία μιας μόνιμης επαγγελματικής ομάδας χορού στην Πάτρα παραμένει, προς το παρόν, άπιαστο.

-Γιατί θεωρείτε ότι αυτό το κομμάτι δεν προχώρησε;

Δυστυχώς, η ίδια η πόλη και οι φορείς της δεν δείχνουν ενδιαφέρον. Η σύμπραξη με το ΔΗΠΕΘΕ είναι πλέον απαγορευμένη και οι υπόλοιποι φορείς, αυτή τη στιγμή, δεν στρέφουν το βλέμμα τους προς εμάς.
Κι όμως, υπάρχει ανθρώπινο δυναμικό, υπάρχει γνώση, υπάρχει διάθεση. Αυτό που λείπει είναι η πολιτιστική στρατηγική.

-Τι λένε οι ίδιοι οι σπουδαστές σας;

Οι σπουδαστές μιλούν για ένα άρτιο, συνεργατικό κλίμα, χωρίς στείρο ανταγωνισμό. Υπάρχει κοινό όραμα, αγάπη και πάθος για τον χορό. Εμπνέονται από το υψηλό επίπεδο των καθηγητών, αλλά και από τον ίδιο τον χώρο, την ενέργειά του, τη θέα στη θάλασσα.
Αισθάνονται ότι η προσωπικότητά τους δεν ισοπεδώνεται· αντίθετα, βρίσκει χώρο να εκφραστεί. Θα ήθελαν περισσότερη μαζικότητα, αλλά κυρίως θα ήθελαν να παραμείνουν στην πόλη τους, στελεχώνοντας ένα περιφερειακό χοροθέατρο.

-Ποια είναι η θέση της σχολής στο πολιτιστικό τοπίο της Πάτρας;

Η σχολή λειτουργεί μέσα σε ένα αστικό τοπίο με τεράστια προτερήματα και ταυτόχρονα βαθιά εγκατάλειψη. Μια πόλη που παλινδρομεί ανάμεσα στο ερασιτεχνικό γίγνεσθαι, το καρναβάλι, ένα Διεθνές Φεστιβάλ που μόνο διεθνές δεν είναι, τον μαρασμό του Δημοτικού Θεάτρου «Απόλλων», τις άναρχες παρεμβάσεις στον δημόσιο χώρο.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ο επαγγελματικός χορός θα μπορούσε να αποτελέσει ένα νέο, σύγχρονο καλλιτεχνικό προϊόν για την περιφέρεια. Αρκεί να υπάρξει βούληση.