Marfin: 16 χρόνια μετά, το Αίγιο θυμάται την Αγγελική που δεν γύρισε ποτέ σπίτι
Δεκαέξι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα, 5 Μαΐου 2026, από την τραγωδία της Marfin, που άφησε πίσω τρεις νεκρούς και ένα αγέννητο παιδί. Ανάμεσα στα θύματα ήταν και η 32χρονη Αγγελική Παπαθανασοπούλου από το Αίγιο, που χάθηκε μέσα στις φλόγες στο κέντρο της Αθήνας, σε μια υπόθεση που εξακολουθεί να πονά και να γεννά ερωτήματα.
Η 5η Μαΐου δεν είναι μια τυπική ημερομηνία μνήμης. Είναι η μέρα που η χώρα θυμάται ένα από τα πιο σκοτεινά εγκλήματα της σύγχρονης ιστορίας της, την επίθεση στη Marfin, στο κέντρο της Αθήνας. Σήμερα, 16 χρόνια μετά την τραγωδία του 2010, το όνομα της Αγγελικής Παπαθανασοπούλου εξακολουθεί να έχει ξεχωριστό βάρος και για την Αχαΐα, αφού η 32χρονη έγκυος εργαζόμενη, που έχασε τη ζωή της εκείνο το μεσημέρι, καταγόταν από το Αίγιο.
Το μεσημέρι της 5ης Μαΐου 2010, την ώρα που στο κέντρο της Αθήνας εξελισσόταν μία από τις μεγαλύτερες αντιμνημονιακές κινητοποιήσεις, με πάνω από 150.000 ανθρώπους στους δρόμους, το υποκατάστημα της Marfin στη Σταδίου μετατράπηκε σε παγίδα θανάτου. Κουκουλοφόροι επιτέθηκαν με μολότοφ στο κτίριο, ενώ μέσα βρίσκονταν περίπου 25 έως 30 εργαζόμενοι. Μέσα σε λίγα λεπτά, η τράπεζα τυλίχθηκε στις φλόγες και ο καπνός έπνιξε τους εγκλωβισμένους.
Οι περισσότεροι κατάφεραν να βγουν, άλλοι σώθηκαν με υπεράνθρωπη προσπάθεια και πέντε διασώθηκαν από την Πυροσβεστική. Τρεις άνθρωποι, όμως, δεν τα κατάφεραν. Η Αγγελική Παπαθανασοπούλου, τεσσάρων μηνών έγκυος, ο 36χρονος Επαμεινώνδας Τσάκαλης και η 35χρονη Παρασκευή Ζούλια πέθαναν από ασφυξία εξαιτίας των τοξικών αναθυμιάσεων και του πυκνού καπνού. Για την Αιγιάλεια, η απώλεια της Αγγελικής δεν ήταν απλώς μία ακόμη είδηση από την Αθήνα. Ηταν μια πληγή που έφτασε μέχρι το Αίγιο και έμεινε ανοιχτή.
Η στιγμή που το κέντρο της Αθήνας έγινε κόλαση
Οι μαρτυρίες όσων βρέθηκαν εκείνο το μεσημέρι στη Σταδίου παραμένουν ανατριχιαστικές. Εργαζόμενοι περιέγραψαν την επίθεση ως αστραπιαία, με τις μολότοφ να πέφτουν και το κτίριο να λαμπαδιάζει μέσα σε δευτερόλεπτα. Ανθρωποι εγκλωβισμένοι ανέβαιναν προς τους ορόφους και έψαχναν έξοδο μέσα από τον καπνό, ενώ άλλοι προσπαθούσαν να βγουν στα μικρά μπαλκόνια, χωρίς να έχουν ουσιαστική διέξοδο. Σύμφωνα με μαρτυρίες που έχουν καταγραφεί τα προηγούμενα χρόνια, εκείνη την ώρα ακούγονταν ακόμη και κραυγές μίσους από τον δρόμο, την ώρα που μέσα στο κτίριο άνθρωποι πάλευαν να αναπνεύσουν.
Η Αγγελική Παπαθανασοπούλου βρέθηκε κοντά σε μπαλκονόπορτα, ο Επαμεινώνδας Τσάκαλης στις σκάλες ανάμεσα στον πρώτο και τον δεύτερο όροφο και η Παρασκευή Ζούλια στον δεύτερο όροφο. Ο ιατροδικαστής είχε αποδώσει τον θάνατό τους στον καπνό και στα τοξικά αέρια που παρήχθησαν από την καύση υλικών μέσα στο κτίριο.
Η Αχαΐα θυμάται ένα δικό της παιδί
Από τα τρία θύματα, η Αγγελική Παπαθανασοπούλου είναι το πρόσωπο που συνδέει την τραγωδία της Marfin άμεσα με την τοπική κοινωνία της Αχαΐας. Η 32χρονη Αιγιώτισσα, που κυοφορούσε το πρώτο της παιδί, έγινε ένα από τα πιο σπαρακτικά σύμβολα εκείνης της μέρας. Κάθε επέτειος της 5ης Μαΐου επαναφέρει όχι μόνο τη μνήμη της επίθεσης, αλλά και το αίσθημα ότι μια νέα γυναίκα από το Αίγιο, που είχε φύγει για τη δουλειά της στο κέντρο της πρωτεύουσας, δεν επέστρεψε ποτέ.
Η τοπική διάσταση της υπόθεσης δεν είναι δευτερεύουσα. Αντίθετα, είναι αυτή που κρατά το γεγονός ζωντανό και στη Δυτική Ελλάδα, αφού πίσω από τον γενικό τίτλο «η τραγωδία της Marfin» υπάρχει και η προσωπική ιστορία μιας γυναίκας από την Αιγιάλεια, που χάθηκε με τον πιο φρικτό τρόπο, μαζί με το αγέννητο παιδί της.
Ενα έγκλημα που άφησε πίσω του βαριά ερωτήματα
Δεκαέξι χρόνια μετά, η υπόθεση εξακολουθεί να βαραίνει τη δημόσια μνήμη όχι μόνο για την ωμότητα της επίθεσης, αλλά και για το γεγονός ότι οι φυσικοί αυτουργοί δεν έχουν ταυτοποιηθεί οριστικά. Σύγχρονες αναδρομές στην υπόθεση υπογραμμίζουν ότι το έγκλημα της Marfin παραμένει χωρίς πλήρη απάντηση ως προς εκείνους που έριξαν τις μολότοφ και εγκλώβισαν δεκάδες ανθρώπους μέσα στο φλεγόμενο κτίριο.
Και ίσως γι’ αυτό η επέτειος της Marfin δεν λειτουργεί μόνο ως μνημόσυνο. Λειτουργεί και ως υπενθύμιση. Οτι πίσω από τις πολιτικές συγκρούσεις, τα συνθήματα και την τυφλή βία υπήρξαν πραγματικοί άνθρωποι, πραγματικές ζωές και οικογένειες που διαλύθηκαν. Για το Αίγιο, η 5η Μαΐου δεν είναι μόνο η μέρα της Marfin. Είναι η μέρα που χάθηκε η Αγγελική. Και αυτό δεν ξεθωριάζει.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
