Ο Στέφανος Κορκολής στην «Π»: «Ο Γιώργος Χατζηνάσιος είναι οικογένειά μου» ΒΙΝΤΕΟ
Ο Στέφανος Κορκολής μίλησε στην «Π». Η κουβέντα δεν περιορίστηκε στη συναυλία. Ανοιξε σε μνήμες, σε προσωπικές σχέσεις, σε προβληματισμούς για τη σημερινή μουσική πραγματικότητα και, τελικά, στο τι σημαίνει να επιμένεις στη μελωδία σε μια εποχή θορύβου
Σε μια εποχή που η μουσική καταναλώνεται γρήγορα και συχνά ξεχνιέται ακόμη πιο σύντομα, υπάρχουν συναντήσεις που θυμίζουν τι σημαίνει πραγματικά δημιουργία. Μία από αυτές είναι η αυριανή κοινή εμφάνιση του Στέφανου Κορκολή με τον Γιώργο Χατζηνάσιο, μια σύμπραξη δύο φθασμένων μουσικών, δύο προικισμένων πιανιστών με κοινό σημείο αναφοράς τη μελωδία, την αρμονία και τη βαθιά αγάπη για την Τέχνη.
Λίγο πριν από τη συναυλία τους στην Πάτρα, ο Στέφανος Κορκολής μίλησε στην «Π».
Η κουβέντα δεν περιορίστηκε στη συναυλία. Ανοιξε σε μνήμες, σε προσωπικές σχέσεις, σε προβληματισμούς για τη σημερινή μουσική πραγματικότητα και, τελικά, στο τι σημαίνει να επιμένεις στη μελωδία σε μια εποχή θορύβου. Αναφέρθηκε στη σχέση ζωής που τον συνδέει με τον Χατζηνάσιο, για την πρώτη τους συνάντηση πριν από δεκαετίες, για τη σημερινή κατάσταση της ελληνικής δισκογραφίας και για τη μουσική ως μια αναγκαία παρηγοριά απέναντι στη σκληρότητα της καθημερινότητας.
Η συνάντηση Κορκολή – Χατζηνάσιου στην Πάτρα δεν είναι απλώς μια συναυλία. Είναι μια υπενθύμιση ότι η μουσική, όταν υπηρετείται με γνώση και αγάπη, μπορεί ακόμη να λειτουργήσει ως κοινός τόπος, ως μνήμη, ως καταφύγιο. Και ίσως, έστω για λίγο, ως αντίβαρο σε έναν κόσμο που τρέχει πιο γρήγορα απ’ όσο αντέχει.
-Στέφανε, πώς θα περιέγραφες, τη σχέση σου με τον Γιώργο Χατζηνάσιο;
Δεν ξέρω αν μπορώ να τη χωρέσω σε λίγα λόγια. Ο Γιώργος είναι οικογένεια. Είναι ένας άνθρωπος που δεν μπήκε απλώς στη ζωή μου μουσικά, αλλά υπαρξιακά. Τον θεωρώ μεγάλο δάσκαλο, μεγάλο συνθέτη και σπουδαίο άνθρωπο. Υπάρχει βαθιά αγάπη και σεβασμός. Δεν είναι μια σχέση συνεργασίας, είναι μια σχέση ζωής.
-Πότε ξεκινά αυτός ο θαυμασμός;
Ξεκινά από τα χρόνια του Ωδείου Αθηνών. Σε μια εποχή που υπήρχε η πίεση να μείνεις «καθαρός» κλασικός μουσικός, ο Χατζηνάσιος ήταν το παράδειγμα ότι μπορείς να κάνεις πολλά πράγματα ταυτόχρονα και να τα κάνεις σωστά. Ηταν η απόδειξη ότι η γνώση δεν σε περιορίζει, σε απελευθερώνει.
-Θυμάσαι έντονα την πρώτη σας κοινή εμφάνιση;
Ναι, και τη θυμάμαι με μεγάλη συγκίνηση. Ηταν το 1991 στο «Ταμπού». Για μένα ήταν μια καθοριστική στιγμή. Το ότι με εμπιστεύτηκε και με έβαλε απέναντί του στο πιάνο ήταν τεράστια τιμή. Εκεί ένιωσα για πρώτη φορά ότι πατάω σε ένα άλλο επίπεδο. Ηταν ένας χώρος κόσμιος, με σεβασμό στη μουσική. Δεν ήταν απλώς μια δουλειά. Και το γεγονός ότι εκείνη η συνεργασία δισκογραφήθηκε της έδωσε μια ιστορική διάσταση.
-Τι είναι αυτό που ξεχωρίζεις περισσότερο στη μουσική γραφή του Χατζηνάσιου;
Οι αρμονίες του. Πάντα οι αρμονίες. Ο τρόπος που «δένει» τις μελωδίες του είναι μοναδικός. Υπάρχει μια απίστευτη ισορροπία. Δεν είναι τυχαίο. Είναι αποτέλεσμα γνώσης, σπουδών, εμπειρίας. Θυμάμαι ότι από πολύ μικρός είχα ζηλέψει τραγούδια του. «Τα γαλάζια σου γράμματα» ήταν ένα από αυτά. Και φυσικά η ενορχήστρωση. Κομμάτια όπως το «Μάθημα Σολφέζ» ήταν μπροστά από την εποχή τους.
-Τι σημαίνει για εσάς να παίζετε μαζί σήμερα, τόσα χρόνια μετά;
Σημαίνει ελευθερία. Δεν χρειάζονται πολλά λόγια μεταξύ μας. Υπάρχει εμπιστοσύνη. Υπάρχει κοινή γλώσσα. Οταν ανεβαίνουμε στη σκηνή, δεν εκτελούμε απλώς ένα πρόγραμμα. Συνομιλούμε. Αυτοσχεδιάζουμε. Αφήνουμε χώρο στη στιγμή. Αυτό είναι πολύ σπάνιο και πολύ πολύτιμο.
-Πώς συνυπάρχουν η κλασική μουσική και η τζαζ στις συναυλίες σας;
Για μένα αυτά τα δύο είδη είναι συγγενικά. Δεν είναι αντίθετα. Η κλασική μουσική σού δίνει τη δομή, η τζαζ σού δίνει την ελευθερία. Στις συναυλίες μας υπάρχουν δύο πιάνα αντικριστά και ένας συνεχής διάλογος. Δεν υπάρχει φόβος, δεν υπάρχει άγχος. Υπάρχει μόνο μουσική.
-Μιλάς συχνά με νοσταλγία αλλά και πίκρα για τη δισκογραφία. Τι σου λείπει περισσότερο;
Η δομή. Η φροντίδα. Το στήριγμα. Παλιότερα υπήρχαν εταιρείες που επένδυαν στον άνθρωπο. Υπήρχαν άνθρωποι που αναλάμβαναν την ευθύνη να προτείνουν κάτι στο κοινό. Σήμερα όλα είναι διάσπαρτα. Τα νέα παιδιά δεν έχουν πού να ακουμπήσουν. Κι όμως, υπάρχει ταλέντο. Πιστεύω πάρα πολύ στα νέα παιδιά.
-Το διαδίκτυο δεν βοηθάει νέα πρόσωπα;
Το διαδίκτυο είναι αχανές. Είναι εύκολο να ανεβάσεις κάτι, αλλά εξαιρετικά δύσκολο να ξεχωρίσεις. Χωρίς φίλτρο, χωρίς καθοδήγηση, όλα χάνονται. Και ο ακροατής δεν έχει πάντα τον χρόνο ή τη διάθεση να ψάξει μέσα σε χιλιάδες επιλογές.
-Πώς βιώνεις τη μετάβαση από τον δίσκο, στις ψηφιακές πλατφόρμες;
Με μεγάλη λύπη. Το τραγούδι έγινε άυλο. Χάθηκε η φυσική του υπόσταση. Με το βινύλιο και το CD είχες μια σχέση. Διάβαζες, μάθαινες, καταλάβαινες. Ηξερες ποιοι ήταν οι συντελεστές. Τώρα όλα αυτά χάνονται. Μαζί τους χάνεται και η ιστορία της μουσικής.
Η ΤΕΧΝΗ ΩΣ ΠΡΟΪΟΝ
-Θεωρείς ότι η τέχνη σήμερα πιέζεται να γίνει προϊόν;
Ναι, και αυτό είναι πολύ επικίνδυνο. Η τέχνη χρειάζεται χρόνο. Δεν γεννιέται με deadlines και αλγόριθμους. Οταν την αντιμετωπίζουμε μόνο ως προϊόν, χάνεται η ουσία της.
-Παρ’ όλα αυτά, συνεχίζεις. Γιατί;
Γιατί πιστεύω βαθιά στη δύναμη της μουσικής. Η μουσική δεν αλλάζει τον κόσμο, αλλά μπορεί να απαλύνει τις ψυχές. Μπορεί να δώσει μια ανάσα. Σε μια εποχή γεμάτη ένταση, χρειαζόμαστε αυτές τις ανάσες περισσότερο από ποτέ.
-Ποιο είναι το μήνυμα που θέλεις να στείλεις στο κοινό;
Να χαμηλώσουμε τους τόνους. Να αγαπάμε λίγο παραπάνω. Να ψάχνουμε την ηλιαχτίδα. Να ερχόμαστε κοντά. Αν κάποιος φύγει από τη συναυλία λίγο πιο ήρεμος, λίγο πιο φωτεινός, τότε η μουσική έχει κάνει αυτό που μπορεί και αυτό είναι αρκετό.
-Τι να περιμένει το κοινό στην Πάτρα;
Να περιμένει μια βραδιά με συναίσθημα. Με μελωδία. Με μνήμη. Το πρόγραμμα είναι ανοιχτό. Πάει από την κλασική μουσική μέχρι εκεί που θα μας οδηγήσει η ψυχή. Υπάρχουν τραγούδια που έχουν γραφτεί στη συλλογική μνήμη, υπάρχουν αυτοσχεδιασμοί, υπάρχουν και φωνές που δίνουν άλλη διάσταση στο πρόγραμμα, η Σοφία Μανουσάκη και ο Aγγελος Ανδριανός. θα υπάρχουν μουσικές εκπλήξεις και το μόνο σίγουρο είναι ότι ο κόσμος θα τραγουδάει μαζί μας επί δύο και πλέον ώρες.
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:
Συνεδριακό – Πολιτιστικό Κέντρο Πανεπιστημίου Πατρών
Παρασκευή 6/2 – ώρα 21:15
Εισιτήρια: www.more.com/gr
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
