«Αυτό είναι το κελί μου!» – Ιστορίες πίστης με μοναχούς στα μοναστήρια της Πάτρας
Αφορμή για το ρεπορτάζ της «Π» υπήρξε μια παράξενη ιστορία που ακούσαμε πριν από λίγο καιρό από έναν εργάτη, ο οποίος συμμετείχε σε εργασίες επισκευών κι αναπλάσεων στο μοναστήρι της Παναγίας της Ομπλίτισσας.
Μοναδικές μαρτυρίες και ιστορίες πίστης στα μοναστήρια της Πάτρας 
Υπάρχουν Αγιοι στις μέρες μας; Και τι είναι ένας Αγιος; Η αναζήτησή μας στον πνευματικό κόσμο θα συνεχιστεί κι αυτήν την εβδομάδα, αλλά με μια διαφορετική στάση. Δύο στάσεις για την ακρίβεια. Στα δύο μεγάλα μοναστήρια της Πάτρας, την ιερά μονή Ομπλού και την ιερά μονή Γηροκομείου.
Αφορμή γι’ αυτήν την αναζήτηση υπήρξε μια παράξενη ιστορία που ακούσαμε πριν από λίγο καιρό από έναν εργάτη, ο οποίος συμμετείχε σε εργασίες επισκευών κι αναπλάσεων στο μοναστήρι της Παναγίας της Ομπλίτισσας.
Τι μας είπε λοιπόν και μείναμε αποσβολωμένοι, να τον κοιτάμε αμίλητοι και «παγωμένοι»;
«Γίνονταν εργασίες στο μοναστήρι και μια μέρα τελειώσαμε αργά και είχε νυχτώσει. Προκειμένου να ξεκουραστούμε και ξυπνήσουμε νωρίς το επόμενο πρωινό, ζητήσαμε από τους μοναχούς να μείνουμε εκεί το βράδυ και πραγματικά εκείνοι δεν έφεραν αντίρρηση. Εμένα με έβαλαν σε ένα μοναστικό κελί στο οποίο δεν εγκαταβιούσε πια κανείς και ξάπλωσα και ήμουν τόσο κουρασμένος που με πήρε κατευθείαν ο ύπνος. Κάποια στιγμή πετάχτηκα γιατί ένιωσα μια παρουσία στο κελί και είδα έναν γέροντα κάτι να ψάχνει. Με καθησύχασε και μου είπε ότι αυτό είναι το κελί του και κάτι αναζητούσε, με ηρέμησε και μου είπε να ξανακοιμηθώ. Το πρωί που ξύπνησα πήγα στην τράπεζα και είδα τους μοναχούς, αλλά αυτός ο γέροντας δεν ήταν πουθενά. Τους ρώτησα ποιος ήταν, γιατί μου είχε κάνει εντύπωση για την ευγένεια και την καλοσύνη του κι αυτοί αλληλοκοιτάχθηκαν με έκπληξη και σταυροκοπήθηκαν. Αργότερα διαπίστωσα ότι εκεί έμενε ο γέροντας Γαβριήλ, όσο ζούσε. Ε, αυτό ήταν, ο Θεός μάλλον είχε επιτρέψει να δω έναν κεκοιμημένο μοναχό».
Η επόμενη στάση μας είναι στην Παναγία τη Γηροκομίτισσα. Εκεί όπου εγκαταβιούσε ο ξακουστός γέροντας Χριστοφόρος (Μεϊντανάς), με καταγωγή από το Καλούσι. Οι μαρτυρίες των πιστών κάνουν λόγο για έναν «ενορατικό γέροντα», ο οποίος στεκόταν συνεχώς στο πλευρό των ανθρώπων, με διδαχές και με πατρική στοργή, μέχρι το πέρασμά του στην άλλη ζωή. Είναι χαρακτηριστικό, μάλιστα, αυτό που έλεγε ο ίδιος στους γιατρούς του προς το τέλος της ζωής του, όταν είχε χάσει πια και την όρασή του: «Αφήστε με να πάω στο μοναστήρι, έχω εξομολογήσεις να κάνω».
Μαρτυρία πρώτη. Από γνωστό πατρινό επιχειρηματία που είχε τον πατέρα Χριστοφόρο πνευματικό του: «Είχε χαρίσματα από τον Θεό. Κοπάναγε τα ταγκαλάκια στο κεφάλι. Οταν είχε έρθει σπίτι μου στις αρχές του 2009, μου είχε πει ότι ήταν η χρονιά μου. Και μετά από λίγο γνώρισα τη σύζυγό μου».
Μαρτυρία δεύτερη. Από μια μάνα που έχασε τον γιο της από καρκίνο του πνεύμονα: «Μου έλεγε να φέρω το παιδί μου να το διαβάσει. Κι εκείνο δεν με άκουγε, δεν τα πίστευε αυτά. Και κάποια στιγμή όταν ξαναπήγα μου είπε: Φέρ’ τον οπωσδήποτε. Το ότι έρχεσαι μόνο εσύ εδώ είναι σαν αν έχει το παιδί σου καρκίνο και εσύ να του δίνεις ασπιρίνες».
Μαρτυρία τρίτη. Ισως η συγκλονιστικότερη: Ενα τρισάγιο στον τάφο του π. Χριστοφόρου από τον Επίσκοπο Κερνίτσης κ. Χρύσανθο κι άλλους μοναχούς του Γηροκομειού. Μια γυναίκα που ήταν παρούσα άρχισε ξαφνικά να φωνάζει και να ωρύεται: «Με καις, Χριστοφόρε! Πανάθεμά σε! Μη με ακουμπάς με τα λευκά σου! Με καις κι εσύ και ο Γεράσιμος και η άλλη που ήρθε τώρα. Θα σας πάω στα τάρταρα, εκεί που κρατάω δεμένους όσους αυτοκτόνησαν…». Μάθαμε ότι η γυναίκα αυτή βασανιζόταν χρόνια. Και λίγες μέρες πριν από το τρισάγιο είχε πάει στην Κεφαλονιά στον Αγιο Γεράσιμο. Για την ιστορία, ο γέροντας Χριστοφόρος ετάφη με λευκά άμφια…
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
