Το Ορμούζ δεν είναι πέρασμα, είναι μοχλός εξουσίας
* O Nίκος Μαρούδας είναι οικονομικός αναλυτής, χρηματιστηριακός σύμβουλος.
Σε ένα κόσμο που προσποιείται ότι λειτουργεί με κανόνες, η πραγματικότητα αποκαλύπτεται κάθε φορά που κλείνει ένα στενό. Το Στενό του Ορμούζ δεν είναι απλώς μία θαλάσσια δίοδος. Είναι το σημείο όπου η γεωπολιτική γίνεται ωμή δύναμη και η οικονομία εργαλείο πίεσης.
Για μία στιγμή, η ανθρωπότητα πήρε ανάσα. Η προοπτική ανοίγματος του περάσματος έριξε τις τιμές, έστειλε μήνυμα αποκλιμάκωσης, άφησε μία αίσθηση ότι ίσως -έστω και προσωρινά- η λογική υπερισχύει. Και ύστερα, η πραγματικότητα επανήλθε με τον γνώριμο τρόπο: αποκλεισμοί, απειλές, δηλώσεις και μία αγορά ενέργειας που κινείται περισσότερο από φόβο παρά από προσφορά και ζήτηση.
Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν μιλά απλώς ως πολιτικός. Μιλά σαν διαπραγματευτής που γνωρίζει καλά ότι η ένταση είναι κεφάλαιο. Οτι ένα κλειστό πέρασμα μπορεί να αποφέρει περισσότερα από ένα ανοιχτό. Οχι απαραίτητα ως τελική κατάσταση, αλλά ως διαρκής απειλή. Ως μοχλός.
Από την άλλη, το Ιράν γνωρίζει επίσης το παιχνίδι. Δεν κρατά απλώς ένα γεωγραφικό σημείο. Κρατά έναν διακόπτη. Και κάθε διακόπτης σε έναν κόσμο εξαρτημένο από την ενέργεια μετατρέπεται αυτομάτως σε διαπραγματευτική ισχύ.
Το αποτέλεσμα; Ενα παγκόσμιο σύστημα που ισορροπεί πάνω σε ένα νεύμα. Οι τιμές ανεβαίνουν, οι αγορές νευρικές, οι κυβερνήσεις σε αναμονή. Και κάπου εκεί, η Κίνα, η Ευρώπη και ολόκληρος ο ενεργειακά εξαρτημένος πλανήτης καλούνται να πληρώσουν τον λογαριασμό.
Η μεγάλη αυταπάτη είναι ότι όλα αυτά γίνονται για την «ασφάλεια» ή για τη «σταθερότητα». Στην πραγματικότητα, πρόκειται για έλεγχο. Για το ποιος ορίζει την τιμή της ενέργειας και, κατ’ επέκταση, το κόστος ζωής, την ανάπτυξη, ακόμα και την πολιτική σταθερότητα άλλων χωρών.
Και εδώ γεννιέται το κρίσιμο ερώτημα: Μπορείς να κυβερνήσεις έναν κόσμο σαν να είναι επιχείρηση; Η ιστορία έχει δείξει ότι όσοι το επιχείρησαν, συχνά μπέρδεψαν το κέρδος με την ισχύ και την ισχύ με τον έλεγχο. Ομως τα κράτη δεν είναι εταιρείες. Δεν εξαγοράζονται, δεν εκκαθαρίζονται και -κυρίως- δεν λειτουργούν με ισολογισμούς.
Γιατί στο τέλος, η γεωπολιτική δεν υπακούει στη λογική του κέρδους. Υπακούει στη λογική της σύγκρουσης. Και το Στενό του Ορμούζ δεν είναι απλώς ένα πέρασμα. Είναι η υπενθύμιση ότι ο κόσμος δεν κινείται από κανόνες. Κινείται από συμφέροντα.
* O Nίκος Μαρούδας είναι οικονομικός αναλυτής, χρηματιστηριακός σύμβουλος.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
