Το απρόβλεπτο καρέ του Τεύκρου Σακελλαρόπουλου: Διπλωματία ή Αλάτι;
* Ο Τεύκρος Επ. Σακελλαρόπουλος είναι πολιτικός μηχανικός και κινηματογραφικός παραγωγός.
Ακούμε συνεχώς με την ξύλινη γλώσσα των πολιτικών για αυτοσυγκράτηση και διάλογο. Και αναφέρομαι στα διεθνή ζητήματα. Είναι όμως εφικτό αυτό; Η απάντηση έχει ήδη δοθεί από την ιστορία. Δυστυχώς όχι. Και όχι μόνον αυτό, αλλά εάν αρχίσει κάποια διαμάχη ο αντίπαλος πρέπει να εξοντωθεί και ξεριζωθεί στην πηγή του.
Προσέξτε! Δεν αναφέρομαι στο εάν είναι δίκαιο αυτό ή όχι, αλλά στην τακτική. Το Βυζάντιο έπεσε με την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης και τον πλήρη αφανισμό κάθε εξουσίας. Φυσικά με τον πλέον βάρβαρο και αιματηρό τρόπο. Αλλά δεν υπήρχε και άλλος.
Παλαιότερα η Καρχηδόνα, ο μεγαλύτερος και ισχυρότερος αντίπαλος της Ρώμης, καταστράφηκε ολοσχερώς και έσβησε από την ιστορία. Οταν κατελήφθη η Καρχηδόνα από τους Ρωμαίους, όλοι οι κάτοικοί της πουλήθηκαν ως σκλάβοι και η γη, όπως αναφέρει ο θρύλος, οργώθηκε με αλάτι ώστε να μην φυτρώσει τίποτα πλέον εκεί και δεν φύτρωσε ποτέ.
Η ναζιστική Γερμανία: η ήττα της δεν ήταν… μερική. Επρεπε να φτάσουν οι Σοβιετικοί στρατιώτες στην καρδιά του Βερολίνου στο υπόγειο κρησφύγετο του Αδόλφου Χίτλερ και να τον εξαλείψουν με φυσικό τρόπο. Πρόλαβε λίγο νωρίτερα και έθεσε ο ίδιος τέλος στη ζωή του.
Ανέφερα τρία χαρακτηριστικά παραδείγματα, αλλά η ιστορία βρίθει σχετικών περιπτώσεων. Πολλές φορές αρκεί η εξόντωση του αντίπαλου αρχηγού. Αλλες φορές όμως η νίκη έπρεπε να είναι ολική και χωρίς καμία δυνατότητα επιστροφής.
Ολα αυτά είναι πολύ σκληρά, εάν είσαι ειδικά από την πλευρά των ηττημένων. «Οὐαὶ τοῖς ἡττημένοις» αναφώνησε ο αρχηγός των Γαλατών Βρέννος όταν οι Ρωμαίοι διαμαρτυρήθηκαν για την ποσότητα των λύτρων, τα οποία θα κατέβαλαν προκειμένου οι Γαλάτες να αναχωρήσουν από τη Ρώμη. Μόνο πως η ίδια φράση λειτούργησε και αντίστροφα, αφού τελικά οι Ρωμαίοι ανασυντάχθηκαν και διέλυσαν τους Γαλάτες.
Πολλές φορές αναρωτιόμαστε κατά πόσον η ηθική μπορεί να λειτουργήσει στο διεθνές επίπεδο. Εμείς όμως οι Ελληνες θα έπρεπε να είμαστε πολύ προσεκτικοί. Από τη Μικρασιατική καταστροφή και τις σφαγές από την πλευρά των γειτόνων, έως την εισβολή στην Κύπρο έχουμε υποστεί αυτή την πραγματικότητα με τον χειρότερο τρόπο. Και παρά τα όσα έχουν γραφτεί, εάν ο Ελληνικός στρατός το 1922 είχε φτάσει στην Αγκυρα και εξόντωνε τον Κεμάλ, η συνέχεια θα ήταν διαφορετική. Αλλά οι πολεμικές επιχειρήσεις πολλές φορές είναι όπως οι ρίψεις νομισμάτων. Την πρώτη φορά κορώνα, αλλά τη δεύτερη γράμματα. Και τότε… «οὐαὶ τοῖς ἡττημένοις».
Και να σημειώσω, πως εάν αποτύχει η διπλωματία και ξεκινήσουν αυτές οι επιχειρήσεις, πρέπει να φτάσουν μέχρι το τέλος. Είμαι απόλυτος, το αναγνωρίζω.
* Ο Τεύκρος Επ. Σακελλαρόπουλος είναι πολιτικός μηχανικός και κινηματογραφικός παραγωγός.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
