Η Ολγα Κλώντζα στην «Π»: Ο χορός είναι βιωματική μάθηση
Η Ολγα Κλώντζα είναι μία γυναίκα που μεγάλωσε μέσα σε ένα μεταβαλλόμενο καλλιτεχνικό τοπίο, όπου οι παραδοσιακές φόρμες συνυπήρχαν με τις νέες τάσεις της εποχής.
Στον κόσμο του χορού, όπου το σώμα μετατρέπεται σε φορέα συναισθημάτων και η κίνηση σε γλώσσα επικοινωνίας, η πορεία κάθε δημιουργού είναι μία ιστορία αφοσίωσης, πειθαρχίας και βαθιάς εσωτερικής αναζήτησης. Από τα πρώτα παιδικά βήματα σε μία αίθουσα μπαλέτου μέχρι τη διαμόρφωση μίας ολοκληρωμένης καλλιτεχνικής και παιδαγωγικής ταυτότητας, η διαδρομή αυτή αποτυπώνει όχι μόνο την εξέλιξη ενός επαγγελματία, αλλά και τη διαρκή σχέση του ανθρώπου με την τέχνη.
Η Ολγα Κλώντζα είναι μία γυναίκα που μεγάλωσε μέσα σε ένα μεταβαλλόμενο καλλιτεχνικό τοπίο, όπου οι παραδοσιακές φόρμες συνυπήρχαν με τις νέες τάσεις της εποχής. Με αφετηρία την παιδική της ηλικία στην Αθήνα και καθοριστικές επιρροές από τη μουσική και τον χορό, κατάφερε να μετατρέψει την έμφυτη ανάγκη για έκφραση σε επαγγελματική επιλογή και τρόπο ζωής. Η ίδρυση της δικής της σχολής «ΧΟΡΟΜΕΛΕΙΑ» αποτέλεσε φυσική συνέχεια μίας πορείας γεμάτης εμπειρίες, ενώ η φιλοσοφία της διδασκαλίας της βασίζεται σε μία ολιστική προσέγγιση που αγκαλιάζει κάθε μαθητή ως ξεχωριστή προσωπικότητα. Ιδιαίτερη θέση στην αφήγησή της κατέχουν στιγμές βαθιάς συγκίνησης και ουσιαστικής προσφοράς, όπως η συνεργασία με παιδιά και η δημιουργία συμπεριληπτικών καλλιτεχνικών δράσεων, που αποδεικνύουν πως ο χορός μπορεί να λειτουργήσει ως γέφυρα επικοινωνίας πέρα από κάθε περιορισμό.
-Πώς ξεκίνησε η πορεία σας στον χορό και ποια ήταν τα σημαντικότερα ορόσημα μέχρι σήμερα;
Η ενασχόλησή μου με τις τέχνες ήταν βαθιά ανάγκη. Ο πρώτος μου δάσκαλος, πρώην χορευτής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ήταν πολύ σημαντικός για μένα, κάθε φορά που τελείωνα το μάθημα μπαλέτου περίμενα θυμάμαι με λαχτάρα πότε θα πάω πάλι για μάθημα. Μεγαλώνοντας, ήμουν πλέον σίγουρη για τις σπουδές μου στον χορό. Εδωσα εξετάσεις στο ΥΠΠΟ για την εισαγωγή μου σε Ανώτερη Επαγγελματική Σχολή Χορού και σπούδασα στο τμήμα καθηγητών χορού. Ηταν τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου, κάθε μέρα χόρευα σε ένα άλλο επίπεδο και ταυτόχρονα ανακάλυπτα την ικανότητά μου στη διδασκαλεία και στην παιδαγωγική προσέγγιση. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών παρακολούθησα στην όπερα της Βάρνα στη Βουλγαρία μεταπτυχιακές σπουδές σχετικά με τη διδασκαλία του κλασικού μπαλέτου.
-Ποιο μπορεί να είναι το επίπεδο ενός χοροδιδασκάλου για να διδάξει τις αξίες της τέχνης του στους νέους;
Για να γίνει κάποιος επαγγελματίας χοροδιδάσκαλος μπαλέτου είναι μία μακρόχρονη διαδικασία 8 με 10+ χρόνια συστηματικής εκπαίδευσης. Στη συνέχεια, ο ενδιαφερόμενος περνάει στη φάση των αυστηρών εισαγωγικών εξετάσεων για την εισαγωγή του στις Ανώτερες Επαγγελματικές Σχολές Χορού. Επειτα από τα 3 έτη φοίτησης και την ολοκλήρωση των σπουδών είσαι σε θέση να διδάξεις σε Αναγνωρισμένες Σχολές Χορού. Πάντα είναι υπέρ η όποια μετεκπαίδευση. Βέβαια για τους δασκάλους ποτέ δεν τελειώνει η διαδικασία της μάθησης, γιατί ο χορός είναι βιωματική μάθηση. Ο επαγγελματίας χοροδιδάσκαλος, το πρώτο και σημαντικότατο πράγμα που πρέπει να γνωρίζει είναι ότι το επάγγελμά του είναι ανθρωπιστικό και συμπορεύεται με την τέχνη του χορού.
-Ποιες αξίες προσπαθείτε να μεταδώσετε στους μαθητές σας πέρα από την τεχνική του χορού;
Η τέχνη αυτή προσφέρει στον άνθρωπο την ευκαιρία να έρθει σε επαφή με τον εαυτό του, να επικοινωνήσει με τους άλλους και να αλληλοεπιδράσουν. Στα μαθήματα απαραίτητη προϋπόθεση είναι η συνέπεια και η υπευθυνότητα, η αυτοπειθαρχία, η υπομονή/επιμονή. Ο σεβασμός προς όλους, η συνεργασία και η αυτοπεποίθηση. Η έκφραση των συναισθημάτων μέσω της κίνησης φέρει δημιουργικότητα, τη σύνδεση του μυαλού με το σώμα, την αποδοχή και τη συλλογικότητα.
-Τι σας ενέπνευσε να δημιουργήσετε τη δική σας σχολή χορού;
Η διδασκαλία του χορού ήταν αυτό που πάντα ήθελα να κάνω στη ζωή μου. Εχω δουλέψει σε διάφορες αναγνωρισμένες σχολές χορού, γιατί είναι σημαντικό να αποκτήσεις εμπειρίες, «τριβή». Πριν 10 χρόνια η βαθιά μου επιθυμία να έχω τον δικό μου χώρο πραγματοποιήθηκε.
-Ποιες είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις στη διαχείριση μίας σχολής χορού σήμερα;
Η διαχείριση μίας σχολής χορού συνδυάζει την καλλιτεχνική δημιουργία, ενώ ταυτόχρονα, την απαιτητική λειτουργία μίας επιχείρησης. Επομένως, η διαχείριση των μαθητών και των γονέων απαιτεί μία συνεχή επικοινωνία. Οι μαθητές και γονείς έχουν υψηλές προσδοκίες, όσον αφορά τις σχολές μπαλέτου. Θέλουν να βλέπουν πρόοδο και να αξίζει τα χρήματά τους. Ενα μεγάλο πλήγμα είναι ο αθέμιτος ανταγωνισμός. Σχολές που δεν είναι αναγνωρισμένες και το εκπαιδευτικό προσωπικό τους είναι χωρίς ανώτερη εκπαίδευση στον χορό, έχουν ως αποτέλεσμα την παραπληροφόρηση και υποβάθμιση της τέχνης μας.
-Ποια είναι η φιλοσοφία διδασκαλίας που ακολουθείτε στη σχολή σας;
Με εμπνέει και με γεμίζει η επαφή με τους ανθρώπους, αγαπώ και φροντίζω τον κάθε μαθητή ξεχωριστά για αυτό που είναι, ανεξαρτήτως ηλικίας, σωματότυπου ή γνώσης. Με ενδιαφέρει η ολιστική προσέγγιση, προσπαθώ η παιδαγωγική μου να συνδυάζει την καλλιτεχνική έκφραση και τη σωματική/νοητική εξέλιξη του ατόμου. Πιστεύω πως ο χοροδιδάσκαλος λειτουργεί ως μέντορας, θέτει στόχους στους μαθητές του, με σκοπό να ξεπερνούν τα όριά τους και έτσι να αποκτούν δεξιότητες ζωής, που τελικά είναι χρήσιμες και στη ζωή. Οι δάσκαλοι μας καθορίζουν.
-Πώς προσαρμόζετε τη διδασκαλία σας στις διαφορετικές ηλικίες και επίπεδα μαθητών;
Αυτή η γνώση ξεκινάει από τα χρόνια που ήμουν μαθήτρια. Ο χορός είναι βιωματική μάθηση. Προσωπικά δεν έχω ξεχάσει πώς βίωσα αυτή τη γνώση από τα πρώτα χρόνια που μπήκα στην αίθουσα του χορού, όπως επίσης και πώς άλλαζα σταδιακά. Αυτό με βοηθάει ακόμα, κατανοώντας καθημερινά τους μαθητές μου. Αργότερα στις επαγγελματικές μου σπουδές πήρα τις ειδικευμένες γνώσεις που σου μαθαίνουν, τα μαθησιακά επίπεδα, ανάλογα με τις ηλικίες των μαθητών.
-Από πού αντλείτε έμπνευση για τις χορογραφίες σας;
Από την ίδια τη ζωή. Δεν νοείται να είσαι χορευτής και πόσω μάλλον δάσκαλος χορού, και οι «κεραίες» σου να είναι ανενεργές. Παρατηρώ διαρκώς ό,τι κινητό και ακίνητο γύρω μου, ό,τι ακούγεται, ό,τι μπορεί να αγγιχτεί, ό,τι μπορείς να μυρίσεις, ό,τι μπορείς να γευτείς, ό,τι μπορείς να δεις και ό,τι μου ενεργοποιεί το συναίσθημα. Πιο συγκεκριμένα, τα βιώματά μου, οι άλλες τέχνες, ο άνθρωπος, η επικαιρότητα, η λογοτεχνία, τα παιδιά.
-Ποια στιγμή στην καριέρα σας θεωρείτε πιο καθοριστική ή συγκινητική;
Πολύ σπουδαία στιγμή στα χρόνια που διδάσκω ήταν όταν συναντήθηκα με την εκπαιδευτικό και διευθύντρια του Ειδικού Σχολείου Κωφών Πάτρας. Μου ζήτησε να συνεργαστούμε και να δημιουργήσουμε ένα χοροθέατρο κωφών/ακουόντων μαζί. Η παραγωγή αυτή αγκαλιάστηκε από όλους και έφερε μεγάλη επιτυχία, συγκίνηση και χαρά. Το σημαντικό που κρατώ είναι ότι η παράσταση πραγματοποιήθηκε από παιδιά. Βέβαια, η μέρα που πραγματοποίησα την 1η παράσταση της σχολής μου, έχει μία ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου, γιατί μαζί με τους μαθητές μου πραγματοποιήσαμε την έναρξη των παραστάσεων σε μεγάλα θέατρα και στην ίδια παράσταση χόρεψα με τον 8χρονο γιο μου. Οι παραστάσεις είναι πάντα πρόκληση και καθορίζουν τη συνέχεια.
-Τι συμβουλή θα δίνατε σε νέους που θέλουν να ακολουθήσουν επαγγελματικά τον χώρο του χορού;
Ακολουθήστε τα όνειρά σας, γιατί είναι σημαντικό να επιλέξετε αυτό που θα σας κάνει να νοιώθετε χαρούμενοι, δημιουργικοί, σημαντικοί. Μη συμβιβάζεστε, να έχετε επιμονή, υπομονή και πάθος. Η καθημερινή δουλειά, αφοσίωση, η συνεχής προσπάθεια και εξάσκηση φέρνουν την αλλαγή. Το κλασικό μπαλέτο είναι η βάση, γνωρίζοντας μπαλέτο μπορείς να χορέψεις τα πάντα. Η τέχνη είναι η βάση της ανθρώπινης έκφρασης.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
