Η «Π» μπήκε στην Νεραϊδότρυπα: Η σπηλιά που ζουν μυθικά όντα… ΦΩΤΟ
Οι σκοτεινές δυνάμεις που εγκαταβιούν στον «Ωλένιο βράχο».
Η Νεραϊδότρυπα από ψηλά, με το drone του Βασίλη Μαυρομύτη 
Μια φορά κι ένα καιρό σε ένα βουνό που έμοιαζε με «καμπυλωτή ράχη καμήλας», το οποίο οι παλιοί αποκαλούσαν «Ωλένιο βράχο», ζούσε μια μάνα που ήπιε μαγικό νερό για να ζήσει αιώνια, με αποτέλεσμα να γεννάει όχι κανονικούς ανθρώπους, αλλά νεράιδες.
Επειδή ο κόσμος τρόμαξε από αυτό το μαγεμένο πλάσμα, αλλά και από τα δαιμονικά όντα που έφερνε στη ζωή, την έδιωξαν από το χωριό που βρισκόταν στους πρόποδες του βουνού κι αυτή κατατρεγμένη αναζήτησε καταφύγιο σε μια απρόσιτη σπηλιά, εκεί όπου ανέτρεφε τα παιδιά της. Από εκείνο το σημείο μπορούσε να εποπτεύει ολόκληρη την πεδιάδα που βρισκόταν μπροστά της, αλλά και ακόμη πιο μακριά, τη θάλασσα και τα νησιά στο βάθος του ορίζοντα.
Αναζητήσαμε το μέρος αυτό στο όρος Σκόλλις, το Πορτοβούνι ή το βουνό του Σανταμερίου όπως συνηθίζεται να αποκαλείται. Και παίρνοντας τον ανήφορο στις βραχώδεις πλαγιές του βουνού, καταφέραμε μετά από περιπέτεια να εντοπίσουμε την περίφημη Νεραϊδότρυπα και τα μυστικά της. Καταρχάς, η θέα είναι όντως απίστευτη. Το «μπαλκόνι» της σπηλιάς είναι πράγματι ένας εξαίσιος εξώστης – βίγλα – παρατηρητήριο της «Κοίλης Ιλιδας» κι όλων των χερσαίων και θαλασσίων δρόμων. Ο εξερευνητής της Νεραϊδότρυπας μπορεί να διακρίνει το κάστρο των Παλαιόλογων στο Χλεμούτσι, την Κυλλήνη, τη Ζάκυνθο, την Κεφαλλονιά και το μισό Ιόνιο πέλαγος.
Αποψη της πλαγιάς που καθηλώνει τον εξερευνητή
Από την πρώτη στιγμή που θα μπει κάποιος στη σπηλιά, θα νιώσει αμέσως ένα ιδιαίτερο φορτίο. Μια απόκοσμη ενέργεια που πηγάζει από την αναζήτηση θρύλων, αρχαιολογίας, ιστορίας και μεταφυσικού. Εκεί, σε εκείνο το βαθύ σπηλαιοβάραθρο, ακριβώς κάτω από την κορυφογραμμή του όρους Σκόλλις, κοντά στο χωριό Πόρτες, ήταν το «σπίτι» και το φοβερό ιερό όλων των Νεράιδων που πλανιόνταν σε εκείνα τα μέρη. Γι΄ αυτό και σήμερα ο τόπος θεωρείται αρχαιολογικού ενδιαφέροντος, κάτι που επισημαίνεται με αλλεπάλληλες πινακίδες, οι οποίες δείχνουν προς την κατεύθυνση της Νεραϊδότρυπας.
Οπως έγραψε και περιηγητής-φίλος των αφιερωμάτων της «Π» για το παραφυσικό: «Είναι λίγες οι φραστικές δυνάμεις του ανθρώπου που θα μπορούσαν να αποδώσουν με λέξεις το θέαμα, την ανάβαση, αλλά και την εκπληκτική κάτοψη της Νεραϊδότρυπας».
Η ανοδική και σχεδόν κάθετη απόσταση από το δρομάκι, ίσαμε το χείλος της σπηλιάς των θρύλων, δεν ξεπερνάει τα πενήντα μέτρα, όπως σωστά έχουν γράψει οι ντόπιοι, όμως καθώς οι πλακώδεις ασβεστόλιθοι κρύβουν παγίδες και τα βράχια είναι αιχμηρά, ο εξερευνητής θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεχτικός κατά την ανάβασή του μέχρι το «θεϊκό στόμιο», από το οποίο θα αγναντέψει στη συνέχεια τον βυθό της σπηλιάς, τα ολόγυρα κρημνώδη τοιχία και την εποπτική θέα που απλώνεται σε απέραντο μήκος.
Η θέα από ψηλά κόβει την ανάσα
Το τι υπάρχει παραμέσα δεν θα σας το αποκαλύψυμε γιατί με το άγνωστο και με τις μαγικές δυνάμεις που παίρνουν τις φωνές των θνητών, δεν πρέπει να παίζει κανείς. Το σίγουρο είναι, όμως, ότι για να φτάσει κανείς στα κατάφυτα και γεμάτα με πυκνή βλάστηση και άγριες πόες, βάθη της Νεραϊδότρυπας, χρειάζεται καλή φυσική κατάσταση, την κατάλληλη παρέα και κυρίως ψυχικό σθένος.
Ναι, η «Ωλένιος Πέτρα» είναι ένας τόπος μυστηρίου. Πώς θα ζούσε άλλωστε εκεί η μάνα που γεννούσε νεράιδες; Μέχρι και ο Ομηρος, άλλωστε, τραγούδησε για τη Νεραϊδότρυπα στην Ιλιάδα:
«Οι δ΄ άρα Βουπράσιον τε και Ιλιδα δίαν ένναιον…
πέτρη τ΄ Ωλενίη και Αλήσιον εντός εέργει…».
Ισως γι΄ αυτό να χτίστηκε εκεί και το εκκλησάκι της «Παναγίας του Βουνού», όπως το λένε οι ντόπιοι για να προστατεύει τις Πόρτες από τις σκοτεινές δυνάμεις, με μια αόρατη ασπίδα πίστης…
Το φάντασμα του Βαρώνου…
Στον δρόμο για το όρος Σκόλλις, το χωριό Πόρτες και τη Νεραϊδότρυπα, αξίζει να κάνει κανείς μια στάση στο θρυλικό «Αιγυπτόκαστρο» ή «Γυφτόκαστρο», το Κάστρο της Αρλας και της Φώσταινας, Πρόκειται για παλιό πύργο, χτισμένο σε κορυφή χαμηλού λόφου, στη σημερινή θέση Ποταμιά, όπου υπάρχει ο μικρός οικισμός, Ζησιμαίικα. Θεωρείται το πιο στοιχειωμένο μεσαιωνικό κάστρο της Αχαΐας, καθώς διασώζονται τα τείχη του, καθώς κι ερείπια κτιρίων και δεξαμενών στον εσωτερικό του χώρο. Οι φίλοι του παραφυσικού αναφέρουν ότι τα βράδια με πανσέληνο ακούγονται φωνές Γάλλων ιπποτών που ζούσαν τον 13ο αιώνα στο κάστρο, καθώς και ήχοι από καλπασμούς και χλιμιντρίσματα αλόγων. Υπό το φως του ήλιου, ο θαρραλέος επισκέπτης θα διασχίσει πέτρες που σωριάστηκαν από αλλεπάλληλες κατολισθήσεις του κάστρου κι ένα υπόλειμμα πυργοειδούς πύλης, αλλά φαντάσματα μάλλον δεν θα δει. Δυστυχώς το κάστρο είναι αφημένο στην τύχη του κι ακόμη και ο συγχωρεμένος ιδιοκτήτης του, ο βαρόνος Γκυ ντε Λα Τρεμουάιγ θα σηκωνόταν από τον τάφο του για να ζητήσει «le respect nécessaire».
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
