Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων: Το δίλημμα που έθεσε ο Πιερρακάκης στην ΕΕ
Ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών κάλεσε τους Ευρωπαίους εταίρους να αφήσουν πίσω τις εθνικές επιφυλάξεις και να προχωρήσουν στην υλοποίηση της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων.
Το βασικό δίλημμα γύρω από την Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων έθεσε ο Κυριάκος Πιερρακάκης στην ανοιχτή συνεδρίαση του Ecofin, καλώντας την Ευρώπη να αποφασίσει αν θα παραμείνει στο επίπεδο της συζήτησης ή αν θα περάσει επιτέλους στην εφαρμογή.
Ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup ανέδειξε την ανάγκη να ξεπεραστεί η λογική του «ναι μεν αλλά», δηλαδή η στάση κατά την οποία τα κράτη-μέλη δηλώνουν ότι συμφωνούν με την εμβάθυνση της ευρωπαϊκής χρηματοπιστωτικής ενοποίησης, αλλά στη συνέχεια προτάσσουν εθνικές επιφυλάξεις που καθυστερούν την υλοποίηση.
Στην παρέμβασή του, ο κ. Πιερρακάκης συνέδεσε τη συζήτηση για την Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων με ευρύτερα ζητήματα ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, από τη διασυνοριακή ενοποίηση των τραπεζών και το ψηφιακό ευρώ έως τα επιμέρους στοιχεία της Ένωσης Κεφαλαιαγορών.
Στήριξη στην ενίσχυση της ESMA
Ο Κυριάκος Πιερρακάκης εξέφρασε τη στήριξή του στην πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για ενίσχυση των δυνατοτήτων της ESMA, της Ευρωπαϊκής Αρχής Κινητών Αξιών και Αγορών.
Όπως τόνισε, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να συνεχίσει να επαναλαμβάνει τις ίδιες διαδικασίες 27 φορές, ειδικά σε ένα περιβάλλον όπου οι τεχνολογικές εξελίξεις επιταχύνονται και κάνουν ακόμη πιο απαιτητική την εποπτεία των αγορών.
«Στηρίζουμε την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Πρέπει να ενισχύσουμε τις δυνατότητες της ESMA, γιατί, ειλικρινά, δεν μπορούμε να κάνουμε το ίδιο πράγμα 27 φορές. Και ειδικά όσο επιταχύνονται οι τεχνολογικές εξελίξεις, αυτό θα γίνεται όλο και πιο δύσκολο», ανέφερε.
Ο υπουργός σημείωσε ότι η ενίσχυση της ευρωπαϊκής εποπτείας δεν σημαίνει απαραίτητα κατάργηση των εθνικών δυνατοτήτων. Αντιθέτως, όπως είπε, μπορεί να υπάρξει συνδυασμός κεντρικής εποπτείας και αποκεντρωμένης εφαρμογής, όπως έχει ήδη συμβεί με τον Ενιαίο Εποπτικό Μηχανισμό της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
«Μπορούμε να διατηρήσουμε δυνατότητες σε εθνικό επίπεδο; Ναι, μπορούμε. Το έχουμε ήδη κάνει μέσω του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Είναι ένα πολύ χρήσιμο παράδειγμα. Το έχουμε εφαρμόσει στο παρελθόν: η κεντρική εποπτεία μπορεί να συνδυαστεί με την αποκεντρωμένη εφαρμογή και εκτέλεση», είπε.
Σύμφωνα με τον ίδιο, ο βαθμός εποπτείας μπορεί να διαφοροποιείται ανάλογα με τις λειτουργικές ανάγκες, ενώ ως αντικειμενικά κριτήρια μπορούν να αξιοποιηθούν η διασυνοριακή δραστηριότητα και η ανάγκη διασφάλισης ίσων όρων ανταγωνισμού.
Το δίλημμα της Ευρώπης: προστασία ή άνοιγμα
Για να περιγράψει το πολιτικό βάρος των αποφάσεων, ο Κυριάκος Πιερρακάκης χρησιμοποίησε δύο ιστορικά παραδείγματα με κοινό πυρήνα: την επιλογή ανάμεσα στην προστασία του υπάρχοντος και στο άνοιγμα που μπορεί να απελευθερώσει νέες δυνατότητες.
Το πρώτο παράδειγμα ήταν η κατάργηση των Corn Laws το 1846 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Όπως σημείωσε, παρότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν βρίσκεται πλέον στο ευρωπαϊκό τραπέζι, η συγκεκριμένη ιστορική εμπειρία παραμένει χαρακτηριστική.
Ο κ. Πιερρακάκης ανέφερε ότι τότε η Βρετανία επέλεξε τη συστημική αποδοτικότητα έναντι της εθνικής προστασίας, κατεδαφίζοντας εμπόδια και μορφές προστατευτισμού. Υπογράμμισε μάλιστα ότι το ζήτημα των δασμών είναι και σήμερα ξανά επίκαιρο σε παγκόσμιο επίπεδο.
Κατά τον ίδιο, η επιλογή εκείνη απελευθέρωσε το οικονομικό δυναμικό της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, δείχνοντας ότι ο οικονομικός μετασχηματισμός απαιτεί πολιτικό θάρρος.
«Απαιτεί πολιτικό θάρρος για να επιτευχθεί οικονομικός μετασχηματισμός. Πιστέψτε με, προέρχομαι από μια χώρα που το έχει αποδείξει αυτό σε εθνικό επίπεδο. Και αποδίδει κοινωνικά, πολιτικά, και οικονομικά», τόνισε.
Από τα «ξύλινα τείχη» στη Ναυμαχία της Σαλαμίνας
Το δεύτερο παράδειγμα που χρησιμοποίησε ο Κυριάκος Πιερρακάκης προήλθε από την αρχαία Ελλάδα και τους Περσικούς Πολέμους.
Αναφέρθηκε στον χρησμό του Μαντείου των Δελφών για τα «ξύλινα τείχη» που θα έσωζαν την Αθήνα. Όπως είπε, κάποιοι ερμήνευσαν τον χρησμό κυριολεκτικά, θεωρώντας ότι η πόλη έπρεπε να προστατευθεί με πραγματικά τείχη.
Ο Θεμιστοκλής, όμως, έδωσε διαφορετική ερμηνεία: τα «ξύλινα τείχη» ήταν τα πλοία. Αυτή η επιλογή, όπως υπογράμμισε ο υπουργός, οδήγησε στη Ναυμαχία της Σαλαμίνας και στη νίκη που καθόρισε την έκβαση της σύγκρουσης.
Με το παράδειγμα αυτό, ο κ. Πιερρακάκης θέλησε να δείξει ότι οι μεγάλες ιστορικές στιγμές δεν κρίνονται μόνο από τεχνικές λεπτομέρειες, αλλά από τον τρόπο με τον οποίο οι πολιτικές ηγεσίες επιλέγουν να διαβάσουν την πραγματικότητα.
«Γκρεμίζουμε τα τείχη ή κλεινόμαστε πίσω από αυτά;»
Κλείνοντας την παρέμβασή του, ο πρόεδρος του Eurogroup έδωσε στη συζήτηση πιο πολιτικό και φιλοσοφικό χαρακτήρα, θέτοντας το ερώτημα αν η Ευρώπη θέλει να προστατεύει επαναλαμβανόμενα τα ίδια κεκτημένα ή αν επιδιώκει να απελευθερώσει το δυναμικό της.
«Το δίδαγμα είναι σαφές: ανοίγεσαι ή κλείνεσαι; Επιλέγεις να γκρεμίσεις τα τείχη και να απελευθερώσεις το δυναμικό, ή όχι; Στο τέλος της ημέρας, τέτοιες συζητήσεις είναι περισσότερο φιλοσοφικές παρά τεχνικές», ανέφερε.
Ο Κυριάκος Πιερρακάκης κατέληξε με το ερώτημα αν η σημερινή γενιά πολιτικών θα αρκεστεί στην προστασία των ίδιων πραγμάτων ή αν θα γίνει εκείνη που θα ξεκλειδώσει τις δυνατότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
«Θέλουμε να είμαστε η γενιά πολιτικών που απλώς προστατεύει τα ίδια πράγματα ξανά και ξανά, ή εκείνη που απελευθερώνει το δυναμικό αυτής της Ένωσης; Νομίζω ότι η ερώτηση είναι ρητορική», είπε.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
- Μετρητά τέλος για συναλλαγές άνω των 500 ευρώ: Τι αλλάζει με το νέο πλαίσιο
- ΑΑΔΕ: Πάνω από 1 δισ. ευρώ από μεγάλους οφειλέτες το 2025
- ΙΟΒΕ: Κάμψη του οικονομικού κλίματος τον Απρίλιο, στην κορυφή της απαισιοδοξίας οι Έλληνες καταναλωτές
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
