Στα χνάρια του Ελληνισμού της Κεντρικής Ευρώπης: Το Γυμνάσιο Σαραβαλίου σε Βιέννη και Πράγα ΦΩΤΟ
Εκπαιδευτική επίσκεψη μαθητών και μαθητριών από την Α΄, Β΄ και Γ΄ τάξη του Γυμνασίου Σαραβαλίου στη Βιέννη και την Πράγα στο πλαίσιο Πολιτιστικών Προγραμμάτων.
Σε μια ξεχωριστή εκπαιδευτική και πολιτιστική εμπειρία συμμετείχαν 32 μαθητές και μαθήτριες όλων των τάξεων του Γυμνασίου Σαραβαλίου, οι οποίοι πραγματοποίησαν τετραήμερο οδοιπορικό στη Βιέννη και την Πράγα. Η επίσκεψη, που ξεκίνησε την Παρασκευή 13 Μαρτίου 2026, υλοποιήθηκε στο πλαίσιο δύο αλληλένδετων Πολιτιστικών Προγραμμάτων με αντικείμενο την ιστορική διαδρομή των ελληνικών κοινοτήτων και των ορθόδοξων ναών στην Κεντρική Ευρώπη.
Την αποστολή συνόδευσαν ο Διευθυντής του σχολείου κ. Γεώργιος Γιωτόπουλος, η φιλόλογος κ. Αγγελική Γκενεράλη, ο εκπαιδευτικός κ. Θεοφάνης Κλωνής, καθώς και γονείς-εθελοντές.
Αναλυτικά η ανακοίνωση του Γυμνασίου Σαραβαλίου:
Την Παρασκευή 13 Μαρτίου 2026 τριάντα δύο μαθητές και μαθήτριες από την Α΄, τη Β΄ και τη Γ΄ τάξη του Γυμνασίου Σαραβαλίου ξεκίνησαν για τετραήμερο εκπαιδευτικό ταξίδι με προορισμό τη Βιέννη και την Πράγα, στο πλαίσιο δύο Πολιτιστικών Προγραμμάτων του σχολείου στα οποία συμμετέχουν, με συνοδούς τους δύο συντονιστές εκπ/κούς των Προγραμμάτων, κ. Γιωτόπουλο Γεώργιο, ΠΕ84 Ηλεκτρονικών – ΠΕ40 Ισπανικής Φιλολογίας, Διευθυντή του σχολείου, και κ. Γκενεράλη Αγγελική, ΠΕ02, και τον εκπ/κό, κ. Κλωνή Θεοφάνη, ΠΕ08. Την αποστολή συνόδευσαν εθελοντικά και δύο γονείς συμμετεχόντων/ουσών στην Εκπαιδευτική Επίσκεψη μαθητών/τριών, ο κ. Αθανασόπουλος Ευάγγελος και ο κ. Καφεντζής Ηλίας.
Τα δύο Πολιτιστικά Προγράμματα που λειτουργούν συμπληρωματικά και αλληλένδετα μεταξύ τους έχουν ως τίτλους «Τα μνημεία μάς μιλούν: Οι Ελληνορθόδοξοι Ναοί της Βιέννης και της Πράγας μας διηγούνται την ιστορία τους» και «Αναζητώντας στους αιώνες την περπατησιά των Ελλήνων στους δρόμους της Κεντρικής Ευρώπης: Ελληνικές κοινότητες της Βιέννης και της Πράγας». Βασικός σκοπός του εκπ/κού ταξιδιού, ώστε να υπηρετηθούν οι στόχοι των δύο Προγραμμάτων, ήταν η αναζήτηση της ιστορικής διαδρομής ανά τους αιώνες των Ελλήνων σε αυτές τις δύο πόλεις της Κεντρικής Ευρώπης και η έρευνα σχετικά με τα χαρακτηριστικά των Ελληνικών Κοινοτήτων που διαμορφώθηκαν εκεί και με την επίδραση που άσκησαν και ασκούν στις τοπικές κοινωνίες στον τομέα της Οικονομίας, της Τέχνης, του Πολιτισμού εν γένει. Παράλληλα όμως δόθηκε η δυνατότητα στους μαθητές και στις μαθήτριες να γνωρίσουν την πολυπρόσωπη και πλούσια ιστορική και πολιτιστική φυσιογνωμία της Βιέννης και της Πράγας καθώς και της ευρύτερης περιοχής μέσα από μια σειρά προγραμματισμένες επισκέψεις, που πλαισίωναν το βασικό προορισμό.
Πρώτος προορισμός μας, την Παρασκευή 13 Μαρτίου 2026, η αρχοντική Βιέννη – η μεγαλοπρεπής πόλη με τα επιβλητικά κτίρια που τονίζουν τον αυτοκρατορικό χαρακτήρα της. Η Βιέννη είναι μία από τις πόλεις όπου οι έλληνες ρίζωσαν από την πτώση της βυζαντινής αυτοκρατορίας όταν κατέφθασαν ως πρόσφυγες ή ως έμποροι. Αν και μικρή η ελληνική κοινότητα της Αυστρίας είναι πολύ αγαπητή. Οι Έλληνες της Βιέννης προσαρμόστηκαν εξαρχής στην τοπική κουλτούρα. H Αυστρία είναι μια χώρα που έχει ιδιαίτερη σημασία στην πορεία της Ελληνομάθειας και του ελληνικού στοιχείου στον ευρωπαϊκό χώρο. Επισήμως, ο αριθμός των Ελλήνων ανέρχεται στις μόλις 5.000, ενώ υπάρχουν αναφορές για 18.000 Αυστριακούς ελληνικής καταγωγής. Στη Βιέννη υπάρχουν δύο κυρίως ελληνικές κοινότητες, τις οποίες επισκεφτήκαμε: η ορθόδοξη κοινότητα της Αγίας Τριάδας, στην ιστορική «Ελληνική Συνοικία», που βρίσκεται στην οδό Fleischmarkt 13, 1010 της Βιέννης, και η Κοινότητα του Αγίου Γεωργίου, στην οδό Griechengasse 5, 1010. Αξίζει εδώ να αναφέρουμε ότι οι Έλληνες της Βιέννης συγκρότησαν δύο ξεχωριστές αδελφότητες, καθώς άλλοι είχαν την αυστριακή υπηκοότητα ενώ άλλοι διατηρούσαν τότε την οθωμανική. Είχαν έτσι διαφορετικά οικονομικά και κοινωνικά ενδιαφέροντα και κριτήρια. Συνεπώς κτίσθηκαν και δύο ελληνορθόδοξοι ναοί στη Βιέννη: ο Άγιος Γεώργιος και η Αγία Τριάδα. Η ιστορική ελληνική γειτονιά είναι γνωστή για την παρουσία του Ελληνορθόδοξου Ναού της Αγίας Τριάδας, που αποτελεί τον καθεδρικό ναό (σε νεοβυζαντινό ρυθμό) της Ιεράς Μητροπόλεως Αυστρίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου και εξυπηρετεί την ελληνική κοινότητα. Το κτίριο της κοινότητας που στεγάζει και τον ναό ανακαινίσθηκε εκ βάθρων την περίοδο 1857-1859 με χρηματοδότηση του Σίμωνος Σίνα με σχέδια του Θεοφίλου Χάνσεν και αποτελεί το κέντρο της ελληνορθόδοξης παρουσίας από το 1787, ενώ η κοινότητα του Αγίου Γεωργίου που αποτέλεσε την πρώτη ελληνική κοινότητα στην πόλη και ιδρύθηκε το 1683 από Έλληνες με οθωμανική υπηκοότητα, κυρίως εμπόρους που κατάφεραν να θέσουν υπό τον έλεγχό τους το μεγαλύτερο μέρος του εισαγωγικού και εξαγωγικού εμπορίου της Αψβουργικής Αυτοκρατορίας με την Οθωμανική, έχει ως κέντρο τον ιστορικό ναό του Αγίου Γεωργίου. Ο ναός αυτός ανακαινίσθηκε το 1898 με χρηματοδότηση κατά κύριο λόγο της οικογενείας Δούμπα και εξυπηρετεί εκ περιτροπής με το ναό της Αγίας Τριάδας τις θρησκευτικές ανάγκες της ελληνικής παροικίας. Στην ίδια περιοχή επισκεφτήκαμε και το τυπογραφείο όπου ο Ρήγας Φεραίος τύπωνε τα έργα του, δεδομένου ότι δεν υπήρχε κανένα τυπογραφείο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία εκείνη την εποχή και ο Ρήγας θα μπορούσε να διαδώσει τις επαναστατικές του ιδέες μόνο από το εξωτερικό. Στη συνέχεια, λίγο πιο κάτω από την ελληνική συνοικία, επισκεφτήκαμε τον ιστορικό Ρωμαιοκαθολικό Καθεδρικό Ναό του Αγίου Στεφάνου (Stephansdom). Είναι κτισμένος στο κέντρο της πόλης της Βιέννης, πάνω σε ερείπια δύο παλαιότερων ναών, εκ των οποίων ο αρχαιότερος καθαγιάστηκε το 1147, έχοντας αποτελέσει επίκεντρο πολλών σημαντικών γεγονότων της ιστορίας του αυστριακού έθνους. Η σημερινή του μορφή, σε μεικτό ρoμανικό και γοτθικό ρυθμό, φέρεται ως κεντρικό αξιοθέατο της πόλης, με κυριότερο χαρακτηριστικό την πολύχρωμη, ψηφιδωτού ύφους, στέγη του. Γύρω από το ναό του Αγίου Στεφάνου εκτείνεται ένα πλούσιο εμπορικό κέντρο, στο οποίο συναντήσαμε και Έλληνες εμπόρους ή εργαζόμενους σε διάφορα καταστήματα και συνομιλήσαμε μαζί τους προκειμένου να γνωρίσουμε τη σύγχρονη φυσιογνωμία των Ελλήνων της Βιέννης και να αντλήσουμε χρήσιμες πληροφορίες.
Μετά το πέρας της επίσκεψής μας στη Βιέννη, κατευθυνθήκαμε προς την πρωτεύουσα της Τσεχίας, την Πράγα, όπου και μείναμε όλες τις υπόλοιπες ημέρες του εκπαιδευτικού μας ταξιδιού. Οι Έλληνες στην τσεχική Δημοκρατία αποτελούν μικρή κοινότητα, η οποία αριθμεί λίγες χιλιάδες άτομα. Σύμφωνα με στοιχεία του 2008, στην Τσεχία ζούσαν 3.500 Έλληνες. Το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής παροικίας στην Τσεχία κατοικεί στην Πράγα, την Τσεχική Σιλεσία και τη Βόρεια Μοραβία. Η ελληνική κοινότητα της Τσεχίας άρχισε να αναπτύσσεται από την δεκαετία του 1940, όταν πολλοί Έλληνες πολίτες (κυρίως κάτοικοι της Μακεδονίας) έφυγαν από την Ελλάδα για πολιτικούς λόγους και περίπου 12 χιλιάδες εγκαταστάθηκαν σε περιοχές όπου ζούσαν Γερμανοί. Η παρουσία Ελλήνων στην Πράγα και την ευρύτερη περιοχή της Βοημίας, αν και δεν υπήρξε μαζική έως τα μέσα του 20ού αιώνα, παρουσιάζει ενδιαφέρον και ιστορικό βάθος, συνδεόμενη με το εμπόριο, τις τέχνες και την πολιτική. Στην Πράγα ήρθαμε σε επαφή με κάποιους Έλληνες δεύτερης και τρίτης γενιάς που μας έδωσαν πολύτιμες ιστορικές πληροφορίες, προκειμένου να καταλάβουμε τα σύγχρονα χαρακτηριστικά της εκεί Ελληνικής Κοινότητας και τις βασικές της δραστηριότητες, αλλά και να γνωρίσουμε και τα ευρύτερα χαρακτηριστικά αυτής της παραμυθένιας πόλης με την πλούσια ιστορία και τη μαγευτική αρχιτεκτονική. Η Πράγα είναι μια από τις λίγες ευρωπαϊκές πόλεις που έμειναν σχετικά άθικτες κατά τη διάρκεια των παγκόσμιων πολέμων. Υπάρχουν πολλά παλαιά κτήρια με όμορφες τοιχογραφίες. Περιέχει μια από πιο παλιές και ποικίλες συλλογές της αρχιτεκτονικής παγκοσμίως, από μπαρόκ, αναγέννηση μέχρι αρ νουβώ και κυβισμό. Έτσι, το Σάββατο 14 Μαρτίου 2026, ξεκινήσαμε το οδοιπορικό μας από το λόφο Petřín, όπου υπάρχει η Μονή Στράχοβ (Strahovsky kláster), ένα ιστορικό συγκρότημα Premonstratensian, που ιδρύθηκε το 1140, διάσημο για την εντυπωσιακή μπαρόκ βιβλιοθήκη του με πάνω από 900.000 βιβλία. Κύρια αξιοθέατα είναι η Θεολογική και η Φιλοσοφική Αίθουσα, η Πινακοθήκη, η Βασιλική της Κοίμησης της Θεοτόκου και το ιστορικό ζυθοποιείο. Βρίσκεται κοντά στο Κάστρο της Πράγας (περιοχή Hradčany, πάνω από τον ποταμό Μολδάβα) και προσφέρει πανοραμική θέα της πόλης. Μετά από μια περιήγηση στο χώρο, όπου θαυμάσαμε τη Λορέτα (έναν μπαρόκ μοναστήρι – τόπο προσκυνήματος με τον πύργο που το ρολόι του είναι ξακουστό σε όλον τον κόσμο για την κωδωνοκρουσία του) και το Μουσείο Μινιατούρων (το μικρότερο μουσείο της Πράγας), του οποίου τα εκθέματα τα βλέπει κανείς με τη χρήση μικροσκοπίου, κατευθυνθήκαμε στο Κάστρο της Πράγας (Pražský hrad), ένα από τα μεγαλύτερα και παλαιότερα κάστρα του κόσμου, που δεσπόζει πάνω από την πόλη. Στο Κάστρο είχαν την έδρα τους τα γραφεία των Τσέχων βασιλέων, της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και των Προέδρων της Τσεχοσλοβακίας και Τσεχίας. Στο Κάστρο επίσης φυλάσσονται τα Κοσμήματα του Στέμματος της Βοημίας. Σε αυτό το ιστορικό Κάστρο στεγάζεται και το μεγαλοπρεπές Προεδρικό Μέγαρο, το οποίο αποτελεί την επίσημη κατοικία του Προέδρου της Τσεχικής Δημοκρατίας, ενώ το σύμπλεγμα του Κάστρου περιλαμβάνει τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Βίτου με τα εντυπωσιακά βιτρώ, το Παλαιό Βασιλικό Παλάτι και τη Βασιλική του Αγίου Γεωργίου. Ο Μητροπολιτικός Καθεδρικός Ναός των Αγίων Βίτου, Βεγκεσλάου και Αδαλβέρτου στην Πράγα αποτελεί το σημαντικότερο εθνικό μνημείο της Τσεχίας. Είναι αφιερωμένος στου αγίους Βίτο, Βεγκέσλαο (ή Βετσέσλαο) και Αδαλβέρτο. Βρίσκεται σε δεσπόζουσα θέση μέσα στο ανακτορικό σύμπλεγμα κτιρίων στο λόφο του Χραντσάνυ. Εδώ στέφονταν οι βασιλείς της Βοημίας, ενώ αποτελούσε και τόπο ταφής τους. Ο σημερινός γοτθικός Καθεδρικός Ναός του Αγίου Βίτου έχει οικοδομηθεί στο μέρος δύο προηγούμενων εκκλησιών της επισκοπής της Πράγας: μιας προρομανικής ροτόντας (περ.925) και μιας βασιλικής ρομανικού ρυθμού (1060). Στο Παρεκκλήσιο του Αγίου Βεντσέσλαου (1367) – το πιο ιερό μέρος και ένας από τους κυριότερους αρχιτεκτονικούς θησαυρούς του καθεδρικού ναού – βρίσκεται ο τάφος του Αγίου Βεντσέσλαου, ο οποίος έφερε τον Χριστιανισμό στη Βοημία και δολοφονήθηκε από τον αδελφό του. Η Βασιλική του Αγίου Γεωργίου, το παλαιότερο διατηρημένο θρησκευτικό κτίριο στην Πράγα, χρονολογείται από το 920 και τα λείψανα του πρώτου μάρτυρα της Βοημίας, της Δούκισσας Ludmilla, τοποθετήθηκαν εδώ το 925. Η περιήγησή μας συνεχίστηκε στο Xρυσό Σοκάκι (Zlatá ulička), ένα μικροσκοπικό δρόμο που βρίσκεται στη βορειοανατολική περιοχή του Κάστρου της Πράγας. Οφείλει το όνομά του στους χρυσοχόους που έζησαν εκεί κατά τον 17ο αιώνα. Χαρακτηρίζεται από μια σειρά χαμηλά σπιτάκια, που χτίστηκαν στα τέλη του 16ου αιώνα κατ’ εντολή του Αυτοκράτορα Ροδόλφου Β΄ των Αψβούργων, για να στεγάσουν τους 24 φρουρούς του Κάστρου και τις οικογένειές τους. Στον ίδιο δρόμο, στην οικία με τον αριθμό 22, έζησε ο διάσημος Τσέχος συγγραφέας, Φραντς Κάφκα. Φεύγοντας από το Κάστρο της Πράγας, επιλέξαμε να κάνουμε μια κρουαζιέρα 55 λεπτών στον ποταμό Μολδάβα, προκειμένου να θαυμάσουμε από το νερό τη Γέφυρα του Καρόλου, το Κάστρο της Πράγας, το νησί Κάμπα και άλλα αξιοθέατα της Πράγας. Μετά το πέρας της κρουαζιέρας, επόμενος προορισμός μας ήταν η μαγική και γεμάτη ιστορία Παλιά Πόλη (Staré Město), που αποτέλεσε τον αρχικό πυρήνα της Πράγας! Διασχίζοντας την εντυπωσιακή Pařížská (Παρισινή οδός) – τον πιο ακριβό και πολυτελή δρόμο της Πράγας – που συνδέει την Πλατεία της Παλιάς Πόλης με τη γέφυρα Čech, χαρακτηρίζεται από Art Nouveau κτίρια, μπουτίκ υψηλής ραπτικής και βρίσκεται στην εβραϊκή συνοικία (Josefov), προσφέροντας μια αίσθηση «Παρισιού» στην καρδιά της Τσεχίας, φτάσαμε στην περίφημη Πλατεία της Παλιάς Πράγας. Από τον 11ο αιώνα άρχισε η ανάπτυξη της περιοχής και από τον 13ο αιώνα και μετά άρχισε να εξελίσσεται σε πόλη. Το 1338 χτίστηκε το Δημαρχείο και σιγά – σιγά άρχισαν να χτίζονται σπίτια και εκκλησίες γύρω από την Πλατεία, η λειτουργία της οποίας ως αγορά αναφέρεται για πρώτη φορά το 1901. Το χτίσιμο των σπιτιών γύρω από την πλατεία δεν είχε ρυμοτομικό σχέδιο, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν πολλά δρομάκια γύρω από αυτήν, τα οποία υπάρχουν μέχρι σήμερα. Σπίτια πολύχρωμα, καταστήματα, καφετέριες, εστιατόρια και αίθουσες τέχνης γοτθικού, αναγεννησιακού και μπαρόκ ρυθμού, πλαισιώνουν σήμερα την Πλατεία και αποτελούν τον πόλο έλξης των τουριστών. Στην Πλατεία μπορεί να δει κανείς την Εκκλησία της Παναγίας του Tyn, με τα εντυπωσιακά δίδυμα καμπαναριά της, χτισμένη τον 14ο αι., το άγαλμα του Γιαν Χους στο κέντρο και τα κτίρια γύρω της, το Παλαιό Δημαρχείο (που ιδρύθηκε το 1338, μετά από άδεια του βασιλιά Ιωάννη του Λουξεμβούργου να δημιουργηθεί δημοτικό συμβούλιο, και σήμερα στην ουσία είναι η ένωση πολλών, παλιών σπιτιών, τα οποία ανακαινίστηκαν μετά από τις καταστροφές που υπέστησαν κατά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1945), καθώς και το περίφημο Αστρονομικό Ρολόι (Orloj/Ορλόι από παράφραση της ελληνικής λέξεως ωρολόγιον), ένα από τα παλαιότερα (χρονολογείται περίπου το 1380 μ.Χ.) και περίτεχνα ρολόγια, το οποίο εκτός από την ώρα συσχετίζει τις κινήσεις των πλανητών γύρω από τη γη και τις κινήσεις του ήλιου και της σελήνης. Κάθε μία ώρα (από τις 9:00 μέχρι τις 21:00) βγαίνει ο Θάνατος και χτυπάει το καμπανάκι και οι 12 Απόστολοι εμφανίζονται ο ένας μετά τον άλλον. Παράλληλα, ακούγεται ένα κόκορας και το ρολόι σημαίνει την ώρα. Το ημερολόγιο, το οποίο βρίσκεται ακριβώς κάτω από το ρολόι, δείχνει την ημέρα και την εβδομάδα του μήνα, εορταστικές ημερομηνίες, καθώς και αλληγορικές εικόνες του τρέχοντος μηνός. Σύμφωνα με τον θρύλο το ρολόι κατασκευάστηκε από τον Mikulas of Kadan, τον οποίο το Συμβούλιο της πόλης τον τύφλωσε, προκειμένου να εξασφαλίσει την περίπτωση να έφτιαχνε ένα άλλο μεγαλύτερο και ομορφότερο ρολόι για κάποια άλλη πόλη.
Αφού θαυμάσαμε το θέαμα του μεσαιωνικού Αστρονομικού Ρολογιού, κάναμε μια όμορφη βόλτα μας στα σοκάκια της γοητευτικής Παλαιάς Πόλης της Πράγας και έτσι τελείωσε και η δεύτερη ημέρα του ταξιδιού μας.
Την Κυριακή 15 Μαρτίου 2026 είχαμε προγραμματίσει να επισκεφτούμε το Κάρλοβι Βάρι (Karlovy Vary), μία λουτρόπολη που βρίσκεται στη Βοημία, στα δυτικά της Τσεχίας και είναι ίσως το πιο γνωστό θέρετρο λουτροθεραπειών στον κόσμο, όχι μόνο γιατί διαθέτει πάνω από 80 ιαματικές πηγές που αναβλύζουν ασταμάτητα αλλά και γιατί έχει μια μοναδική ατμόσφαιρα που την οφείλει στα εντυπωσιακά νεοκλασικά και art nouveau κτίρια, στο καταπράσινο τοπίο που την περιβάλλει και στα δυο ποτάμια που τη διασχίζουν. Το Κάρλοβι Βάρι ιδρύθηκε από τον αυτοκράτορα Κάρολο Δ΄ το 14ο αιώνα και το όνομά του σημαίνει «λουτρά του Καρόλου» (και σε μια πιο ελεύθερη μετάφραση «Τα θερμά λουτρά του Καρόλου»). Στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα χτίστηκαν το «Mill Colonnade» στις όχθες του ποταμού Τέπλα (πρόκειται για ένα μεγάλο εντυπωσιακό κτίριο σε νεοκλασικό ύφος που κλείνει στο εσωτερικό του 5 θερμές πηγές, αποτελεί το μεγαλύτερο περιστύλιο στην πόλη και αριθμεί 124 κολώνες κορινθιακού ρυθμού και αρκετά γλυπτά, εκ των οποίων 12 βρίσκονται στη σκεπή και αντιπροσωπεύουν τους μήνες του έτους), το «Hot Spring Colonnade» (τη Στοά της Θερμής Πηγής) με τον εντυπωσιακό θερμοπίδακα, το «Imperial Spa» (Αυτοκρατορικό Θεραπευτήριο), ένα ιδιαίτερα εντυπωσιακό κτίριο, εκτός του κέντρου της λουτρόπολης, που η αρχιτεκτονική του μιμείται τη Γαλλική Αναγέννηση συνδυάζοντας αναγεννησιακά και μπαρόκ δομικά στοιχεία με art nouveau διακοσμητικά μοτίβα, καθώς και το σημερινό κτίριο του Θεάτρου του Κάρλοβι Βάρι, τα εγκαίνια του οποίου έγιναν στις 15 Μαΐου 1886 με την παράσταση του Μότσαρτ «Οι γάμοι του Φίγκαρο». Πολύ κοντά στο θέατρο και στο πάρκο της πόλης βρίσκεται και η εκκλησία της Αγίας Μαρίας Μαγδαληνής. Χτίστηκε μεταξύ 1733 και 1736 σε μπαρόκ στυλ και διαθέτει ένα εντυπωσιακό εσωτερικό με το βωμό μπαρόκ ύφους, με γοτθικά αγάλματα που ξεχωρίζουν και με ταφική κρύπτη στο γοτθικού ύφους υπόγειο. Προκειμένου να θαυμάσουμε το Κάρλοβι Βάρι από ψηλά ανεβήκαμε με τελεφερίκ στον μνημειακό πύργο παρατήρησης Diana που βρίσκεται λίγο έξω από το κέντρο της πόλης και έχει 40 μέτρα ύψος. Εκεί επισκεφτήκαμε και έναν μικρό ζωολογικό κήπο. Η βόλτα μας στο Κάρλοβι Βάρι τελείωσε με την αγορά τοπικών προϊόντων.
Τελευταία ημέρα του εκπαιδευτικού μας ταξιδιού η Δευτέρα 16 Μαρτίου 2026. Ξεκινήσαμε την περιήγησή μας πάλι από το Κάστρο της Πράγας και το Προεδρικό Μέγαρο και κατευθυνθήκαμε σε μία από τις παλαιότερες ιστορικές συνοικίες της Πράγας, χτισμένη γύρω από τους πρόποδες του Κάστρου της Πράγας, τη Μάλα Στράνα (Malá Strana) ή Μικρότερη Πόλη, που βρίσκεται στην απέναντι όχθη του Μολδάβα και συνδέεται με τη Στάρε Μιέστο (Παλιά Πόλη) μέσω της Γέφυρας του Καρόλου. Η Malá Strana βρίσκεται πρακτικά στο κέντρο της Πράγας και προσφέρει σε όλους τους επισκέπτες την ευκαιρία να περπατήσουν στα ήσυχα παλιά στενά δρομάκια της. Η πλατεία της Μικρής Πόλης, το επίκεντρο όλων των εκδηλώσεων στην περιοχή της Μικρής Πόλης, καθώς και η περιοχή γύρω από αυτήν, φιλοξενεί πολλά διάσημα ιστορικά αξιοθέατα, ιδίως μπαρόκ αρχιτεκτονικής. Η συντριπτική πλειονότητα των πιο δημοφιλών παλατιών της Πράγας – 55 κτίρια συνολικά – βρίσκονται στη Μικρή Πόλη. Τα περισσότερα από τα ορόσημα χρονολογούνται από τον 15ο έως τον 17ο αιώνα. Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου είναι το πιο διάσημο αρχαίο κτίριο της Πράγας και χτίστηκε σε μπαρόκ στυλ. Το Ρέκβιεμ του Μότσαρτ, που γράφτηκε προς τιμήν του, παίχτηκε εδώ για πρώτη φορά, μισό μήνα μετά το θάνατό του. Η περίφημη καμπάνα της εκκλησίας όχι μόνο χτυπούσε σε διάφορες θρησκευτικές γιορτές, αλλά προειδοποιούσε επίσης τους κατοίκους της πόλης σε περίπτωση εχθρικής επίθεσης. Στην ίδια περιοχή, λίγα λεπτά με τα πόδια από τη Γέφυρα του Καρόλου και την Πλατεία της Παλιάς Πόλης, βρίσκεται και το ιστορικό ξενοδοχείο, πρώην Παλάτι Pachta, που αποτελούσε τόπο συνάντησης της υψηλής κοινωνίας κατά τον 18ο αιώνα. Ο Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ διέμενε συχνά εκεί κατά τις επισκέψεις του στην Πράγα, ενώ και ο Τζιάκομο Καζανόβα σύχναζε στο ίδιο μέρος. Από τη Μάλα Στράνα βρεθήκαμε στην εμβληματική Γέφυρα του Καρόλου (Karlův Most), μία από τις πλέον φημισμένες αψιδωτές και ιστορικές γέφυρες της Ευρώπης, που βρίσκεται στον ποταμό Μολδάβα στο κέντρο της Πράγας. Η κατασκευή της άρχισε το 1357 υπό την αιγίδα του Καρόλου Δ΄ της Βοημίας προς τιμήν του οποίου και φέρει το όνομα, και τελείωσε στην αρχή του 15ου αιώνα. Ήταν η σημαντικότερη σύνδεση μεταξύ της Παλαιάς Πόλης και των παρακείμενων περιοχών μέχρι το 1841 και γι’ αυτό κατέστησε την Πράγα σημαντικό κόμβο στον εμπορικό δρόμο μεταξύ της Ανατολικής και της Δυτικής Ευρώπης. Έχει μήκος 516 μέτρα και σχεδόν 10 μέτρα πλάτος, είναι αψιδωτή, φέρει 16 αψίδες που στηρίζονται σε 15 εγκάρσια βάθρα και διακοσμείται σε όλο το μήκος της με 30, κυρίως μπαρόκ, αγάλματα και γλυπτά, τα περισσότερα από τα οποία χρονολογούνται από το 1700 και απεικονίζουν διάφορους αγίους προστάτες εκείνης της περιόδου. Οι πιο διάσημοι γλύπτες της εποχής συμμετείχαν στη διακόσμηση της γέφυρας. Στο τέρμα της Γέφυρας του Καρόλου βρίσκεται και ο Πύργος της Πυρίτιδας (Powder Gate), ύψους 65 μέτρων, ο οποίος χτίστηκε στη θέση της πρώην οχυρωματικής τάφρου της Παλιάς Πόλης. Όταν ο Κάρολος Δ’ ίδρυσε τη Νέα Πόλη της Πράγας, που περιβάλλεται από ένα νέο περιμετρικό τείχος, οι σύμβουλοι της Παλιάς Πόλης σταμάτησαν να φροντίζουν τις οχυρώσεις της πόλης τους. Σε αυτό το σημείο βρίσκεται και το Δημοτικό Μέγαρο (Obecní dům), που μαζί με το Πύργο της Πυρίτιδας αποτελούν το σύνορο μεταξύ της Παλιάς και της Νέας Πόλης της Πράγας. Ο επόμενος προορισμός μας ήταν η Πλατεία Βέντσεσλας ή Βάτσλαβ (Václavské náměstí), μια από τις κύριες πλατείες στη Νέα Πόλη της Πράγας. Πολλά ιστορικά γεγονότα συνέβησαν εκεί και είναι παραδοσιακό σημείο για διαδηλώσεις, εορτασμούς και άλλες δημόσιες συγκεντρώσεις. Είναι επίσης το μέρος με τη μεγαλύτερη κίνηση πεζών σε ολόκληρη τη χώρα. Η πλατεία πήρε το όνομά της από τον Άγιο Βεντσέσλαο, τον πολιούχο της Βοημίας. Αποτελεί μέρος του ιστορικού κέντρου της Πράγας, μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς και μοιάζει περισσότερο με λεωφόρο και λιγότερο με πλατεία. Σε αυτό το άκρο δεσπόζει από το μεγαλειώδες νεοκλασικό Εθνικό Μουσείο της Τσεχίας. Το βορειοδυτικό άκρο βρίσκεται στα σύνορα μεταξύ της Νέας Πόλης και της Παλιάς Πόλης. Στο δρόμο μας συναντήσαμε και το Θέατρο των Τάξεων (Stavovské divadlo), ένα ιστορικό θέατρο της Πράγας, που προσαρτήθηκε στο Εθνικό Θέατρο της Πράγας το 1948 και στηρίζεται σε τρία καλλιτεχνικά σύνολα: όπερα, μπαλέτο και δράμα. Το Θέατρο των Τάξεων συνεχίζει μέχρι σήμερα να παρουσιάζει δραματικά έργα, μπαλέτα και όπερες, εστιάζοντας κυρίως στο οπερατικό έργο του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ. Θαυμάσαμε, τέλος, το τεράστιο μεταλλικό περιστρεφόμενο κεφάλι του γεννημένου στην Πράγα συγγραφέα Φραντς Κάφκα – μιας από τις σημαντικότερες φιγούρες των γραμμάτων του 20ου αιώνα – που εδώ και δύο χρόνια είναι εγκατεστημένο απέναντι από το δημαρχείο της πόλης και κοντά στα γραφεία όπου ο Κάφκα εργαζόταν ως υπάλληλος. Το «K on sun», είναι μια προτομή ύψους 11 μέτρων, ζυγίζει 45 τόνους και περιστρέφεται με τη βοήθεια 42 μηχανοκίνητων μεταλλικών στρωμάτων, τα οποία κινούμενα ανεξάρτητα το ένα από το άλλο, αναδιατάσσονται και «μεταμορφώνουν» το πρόσωπο του συγγραφέα (καθώς ο Κάφκα έγραψε, μεταξύ άλλων, τη «Μεταμόρφωση»). Το γλυπτό σχεδιάστηκε από τον Τσέχο καλλιτέχνη Νταβίντ Τσέρνι, και οι «αναγνώσεις» του ποικίλουν. Μετά και από αυτό, ακολουθήσαμε την αντίστροφη πορεία, προκειμένου να χαρούμε λίγο ακόμα μια βόλτα στη μαγευτική Πράγα και, στη συνέχεια, πήραμε το δρόμο της επιστροφής, με προορισμό το αεροδρόμιο της Πράγας που θα μας γύριζε στην Ελλάδα.
Αυτή η εκπαιδευτική επίσκεψη ήταν μια μοναδική μορφωτική – βιωματική και ερευνητική – εμπειρία, που θα μας μείνει αξέχαστη, αλλά και ο ωραιότερος τρόπος να ολοκληρωθεί η δημιουργική και γόνιμη συνεργασία εκπ/κών και μαθητών στο πλαίσιο των ως άνω Πολιτιστικών Προγραμμάτων του σχολείου.
* Συντάκτης του άρθρου: Γκενεράλη Αγγελική, Φιλόλογος, μία εκ των συντονιστών των Πολιτιστικών Προγραμμάτων.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
