Τάσος Κωστής: Με παροχέτευση και 32 αιματοκρίτη επέστρεψε στο θέατρο ενώ έδινε μάχη με τον καρκίνο
Μια βαθιά ανθρώπινη εξομολόγηση έκανε ο Τάσος Κωστής, μιλώντας για την περίοδο που πάλευε με τον καρκίνο του παχέος εντέρου χωρίς να απομακρυνθεί από τη σκηνή. Ο ηθοποιός περιέγραψε πώς επέστρεψε στις πρόβες λίγο μετά τα χειρουργεία, αντιμετωπίζοντας το θέατρο όχι μόνο ως δουλειά, αλλά ως δύναμη ζωής και προσωπική θεραπεία.
Ο Τάσος Κωστής άνοιξε ένα πολύ προσωπικό κεφάλαιο της ζωής του και μίλησε με σπάνια ειλικρίνεια για τη μάχη που έδωσε με τον καρκίνο του παχέος εντέρου, αποκαλύπτοντας ότι ακόμα και μέσα στην πιο δύσκολη περίοδο της υγείας του δεν απομακρύνθηκε από το θέατρο. Αντίθετα, όπως είπε, η επαφή του με τη δουλειά λειτούργησε σαν στήριγμα, σαν ψυχική άμυνα και σαν ένας τρόπος να κρατηθεί όρθιος όταν όλα γύρω του ήταν βαριά.
Ο ηθοποιός μίλησε στην εκπομπή «Ζω Καλά», που προβλήθηκε το Σάββατο 18 Απριλίου, και περιέγραψε το χρονικό των επεμβάσεων και της επιστροφής του στη σκηνή με έναν τρόπο που δείχνει πόσο καθοριστική ήταν για εκείνον η δουλειά. Όπως είπε, στις 17 Σεπτεμβρίου υποβλήθηκε σε πολύωρο χειρουργείο στο έντερο, ένα μήνα αργότερα προχώρησε σε νέα επέμβαση για τη σύγκλειση του εντέρου και στις 28 Οκτωβρίου έκανε πρεμιέρα στο θέατρο, παίζοντας, όπως αποκάλυψε ο ίδιος, με αιματοκρίτη 32.
Αυτή η ακολουθία από μόνη της δείχνει το μέγεθος της δοκιμασίας αλλά και την επιμονή του να μη διακόψει τη σχέση του με τη σκηνή. Ο Τάσος Κωστής περιέγραψε ότι έκανε πρόβες με τα σωληνάκια, έχοντας ακόμα παροχέτευση, την οποία μετέφερε σε σακούλα, γιατί, όπως είπε, ένιωθε πως όλο αυτό λειτουργούσε θεραπευτικά. Δεν το αντιμετώπισε σαν υπερπροσπάθεια για επίδειξη αντοχής, αλλά σαν μια βαθιά προσωπική ανάγκη να μείνει συνδεδεμένος με κάτι που του έδινε νόημα και κουράγιο.
Η στάση της Κάτιας Δανδουλάκη
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην Κάτια Δανδουλάκη, με την οποία συνεργαζόταν εκείνη την περίοδο, μιλώντας με σεβασμό και ευγνωμοσύνη για τη στάση της. Όπως είπε, η ηθοποιός του ξεκαθάρισε ότι η δουλειά θα ξεκινούσε μόνο όταν εκείνος θα ένιωθε έτοιμος. Την περιέγραψε ως «κυρία», δίνοντας έμφαση όχι μόνο στη στήριξη που του έδειξε, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο του άφησε χώρο και αξιοπρέπεια σε μια τόσο ευάλωτη περίοδο.
Αυτό το κομμάτι της αφήγησής του έχει τη δική του σημασία, γιατί φωτίζει και μια άλλη πλευρά του θεάτρου: τη στιγμή που η σκηνή παύει να είναι απλώς επαγγελματικός χώρος και γίνεται χώρος φροντίδας, κατανόησης και σιωπηρής δύναμης. Ο Κωστής δεν μίλησε μόνο για τον εαυτό του, αλλά έδειξε και πόσο ρόλο μπορεί να παίξει η ανθρώπινη στάση ενός συνεργάτη όταν κάποιος δοκιμάζεται τόσο σκληρά.
«Δεν κάθισα ούτε μια ημέρα»
Ο ίδιος παραδέχθηκε ότι όλοι γύρω του τον πίεζαν να σταματήσει, να ξεκουραστεί και να δώσει χρόνο στον εαυτό του. Εκείνος, όμως, δεν το έκανε. Όπως είπε, δεν κάθισε ούτε μία ημέρα. Η φράση αυτή δεν ακούγεται σαν επίδειξη σκληρότητας, αλλά περισσότερο σαν ομολογία ενός ανθρώπου που δεν ήθελε να παραδοθεί ψυχικά στην αρρώστια. Για εκείνον, η πρόβα, το κείμενο, η διαδικασία της σκηνής ήταν ένας τρόπος να συνεχίσει να υπάρχει με τους δικούς του όρους.
Μέσα από αυτή την εξομολόγηση, ο Τάσος Κωστής δεν περιέγραψε μόνο μια μάχη υγείας. Περιέγραψε και τον τρόπο με τον οποίο ένας άνθρωπος μπορεί να γαντζωθεί από αυτό που αγαπά όταν όλα απειλούν να τον λυγίσουν. Και στην περίπτωσή του, αυτό το στήριγμα ήταν το θέατρο. Όχι απλώς ως επάγγελμα, αλλά ως καθημερινή άμυνα, ως ρυθμός ζωής και ως εσωτερικό αποκούμπι σε μια από τις πιο σκληρές διαδρομές που μπορεί να περάσει κανείς.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
