Νίκος Παπαϊωάννου στην «Π»: «Η διασύνδεση του Πανεπιστημίου με τις επιχειρήσεις να γίνει κουλτούρα» ΒΙΝΤΕΟ

Σε μια περίοδο όπου η ανώτατη εκπαίδευση βρίσκεται στο επίκεντρο μεταρρυθμίσεων και έντονου δημόσιου διαλόγου, ο υφυπουργός Παιδείας, αρμόδιος για τα Πανεπιστήμια, Νίκος Παπαϊωάννου, μιλά στην «Πελοπόννησο» για τις προκλήσεις και τις προοπτικές του ελληνικού πανεπιστημίου. Με αφετηρία τη διαδρομή του από την ακαδημαϊκή κοινότητα έως τη χάραξη πολιτικής, αναλύει τις αλλαγές στη χρηματοδότηση, τη διεθνοποίηση, τη σύνδεση με την αγορά εργασίας και τον ρόλο των μη κρατικών ιδρυμάτων, σκιαγραφώντας το όραμα για ένα πιο εξωστρεφές, σύγχρονο και ανταγωνιστικό σύστημα ανώτατης εκπαίδευσης.

Συνέντευξη στους Θεόδωρο Λουλούδη και Κωνσταντίνο Λαμπρόπουλο

Θεόδωρος Λουλούδης: Κύριε Παπαϊωάννου, είστε ακαδημαϊκός και έχετε φτάσει στο υψηλότερο σκαλοπάτι ως Πρύτανης του δεύτερου σημαντικότερου Πανεπιστημίου της χώρας. Τώρα έχετε άλλο ρόλο και χαράσσετε πολιτική. Πείτε μας τις διαφορές.

Μπορεί να φαίνεται διαφορετικός δρόμος αλλά επί της ουσίας είναι παράλληλος αλλά και κοινός σε ορισμένα σημεία.

Από τα φοιτητικά μου χρόνια μου άρεσε η έρευνα και ήθελα να ασχοληθώ με τη διδασκαλία. Μεγάλωσα σε περιβάλλον με δύο γονείς δασκάλους άλλωστε.

Με αξίωσε ο Θεός να φτάσω στο ανώτατο ακαδημαϊκό αξίωμα αυτό του Πρύτανη του μεγαλύτερου Ελληνικού Δημοσίου Πανεπιστημίου με την ψήφο των συναδέλφων μου. Τώρα είχα την τιμή ο Πρωθυπουργός  Κυριάκος Μητσοτάκης να μου εμπιστευτεί αρχικά στη θέση του Γενικού Γραμματέα Ανώτατης Εκπαίδευσης και εδώ και ένα δεκατέσσερις μήνες στη θέση του Υφυπουργού.

Η διαφορά είναι ότι ως Πρύτανης έχεις τα προβλήματα ενός πανεπιστημίου, ενώ ως ο αρμόδιος Υφυπουργός έχεις την ευθύνη και των 25 Ελληνικών Δημοσίων Πανεπιστημίων.

Η πρόκληση της νέας θέσης είναι ότι γνωρίζοντας τα προβλήματα από μέσα, θεωρώ ότι έχω τη δυνατότητα σε συνεργασία με τους Πρυτάνεις και τους Ακαδημαϊκούς να λύνουμε εν τοις πράγμασι.

ΘΛ: Ως πρύτανης εκτιμούσατε τις ανάγκες και ζητούσατε πόρους ή καθηγητές, ως υφυπουργός έχετε να καλύψετε το σύνολο των αναγκών των Πανεπιστημίων με συγκεκριμένους πόρους. Αυτή δεν είναι μια διαφορά;

Είναι μια σημαντικότητα η διαφορά. Όμως αυτή η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας από το 2019 και μετά έχει κάνει μια ποιοτική στροφή.

Μέχρι το 2019, λιγότερο ή περισσότερο, τα χρήματα σε όλα τα Πανεπιστήμια δίδονταν από τον Υπουργό προς τους Πρυτάνεις. Που σημαίνει, ότι αν Υπουργός και Πρύτανης είχαν μια ιδιαίτερα φιλική σχέση, είναι προφανές ότι ανθρώπινα μπορεί να έπαιρναν κάποια χρήματα παραπάνω έδινε.

Τώρα όμως όσον αφορά το οικονομικό σκέλος, αυτό καθορίζεται με βάση τα ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά του κάθε Πανεπιστημίου, τα οποία τα έχει καθορίσει η Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης. Αλλη είναι η φιλοσοφία ενός μονοθεματικού Πανεπιστημίου και άλλη η φιλοσοφία ενός πολυθεματικού Πανεπιστημίου. Ολα αυτά συγκεράζονται, υπάρχει μια συμφωνία της Συνόδου των Πρυτάνεων με την ΕΘΑΑΕ και έτσι πορευόμαστε. Αν αλλάξει κάτι, θα είναι σε συμφωνία των Πρυτάνεων και της ΕΘΑΑΕ.

Όσον αφορά τα μέλη ΔΕΠ ή το υπόλοιπο προσωπικό, είναι σαφές ότι από το 2019 και μετά έχει δοθεί ένας τρομακτικά μεγάλος αριθμός θέσεων στα πανεπιστήμια.

Πέρυσι είχαν αφυπηρετήσει από τα ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια περί τους 353, δόθηκαν 450 και άλλες 100 από το υπουργείο Υγείας. Την προηγούμενη χρονιά 350, δόθηκαν 950 θέσεις.

Κωνσταντίνος Λαμπρόπουλος: Κύριε Υπουργέ, πάμε στην κατάσταση της ανώτατης εκπαίδευσης. Τα ελληνικά πανεπιστήμια συχνά κατατάσσονται χαμηλότερα σε σχέση με κάποια ευρωπαϊκά. Είναι θέμα χρηματοδότησης, λειτουργίας ή νοοτροπίας;

Η κατάταξη του όποιου πανεπιστήμιου σε όποιες στα διεθνή metrics, έχει να κάνει με διάφορα ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά, όπως η ερευνητική δραστηριότητα του πανεπιστήμιου ή ο αριθμός των δημοσιεύσεων από το πανεπιστήμιο.

Είναι διαφορετική η ερευνητική έκφραση των πολυτεχνείων και είναι άλλη η ερευνητική έκφραση των θεωρητικών σχολών.

Υπάρχουν και άλλα χαρακτηριστικά, όπως αυτό που προσπαθήσαμε να λύσουμε και με τον νόμο περί της διαγραφής των μη ενεργών φοιτητών.  Άλλα χαρακτηριστικά είναι η αναλογία διδάσκοντα προς τους συνολικούς εγγεγραμμένους, είναι η αναλογία εισακτέων προς αποφοίτους. Είναι πολλά τα στοιχεία που συμβάλλουν.

Ακόμα κι έτσι, τα ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια βρίσκονται σε πάρα πολύ ψηλές θέσεις. Το ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο δεν έχει να φοβηθεί τίποτα συγκρινόμενο με την παρουσία και την εγκατάσταση και λειτουργία των μη κρατικών ξένων πανεπιστήμιων. Το επίπεδο των συνάδελφων είναι πάρα πολύ ψηλό.

ΘΛ: Μια ερώτηση και ως πατέρας παιδιών που είναι σε ηλικία τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, τα ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα σε σχέση με τα ιδιωτικά που υπάρχουν στην Ελλάδα.

Ας μην το λέμε ιδιωτικά, να το λέμε μη κρατικά. Γιατί για να μιλήσουμε για ιδιωτικά θέλουμε αναθεώρηση του άρθρου 16.

ΘΛ: Το θέμα είναι η σύγκριση με τα κορυφαία του εξωτερικού. Πολλοί επιλέγουν το εξωτερικό είτε για λόγους υποδομών είτε για τη σύνδεσή τουυς με την αγορά εργασίας. Πότε θα φτάσουμε στο σημείο να κρατήσουμε στην Ελλάδα αυτούς τους φοιτητές;

Κύριε Λουλούδη, η παρατήρησή σας είναι σημαντική και καίρια. Η διασύνδεση του Πανεπιστημίου να γίνει κουλτούρα, να γίνει καθημερινότητα με την αγορά εργασίας, με το σωστό επιχειρήν. Ωστε αυτό που παράγουμε ερευνητικά να αποδοθεί πίσω στην κοινωνία. Η έρευνα και η παραγωγή καινοτόμου προϊόντος προέρχεται από χρήματα δικά μας.

Αντιλαμβάνεστε ότι υπήρχαν δεκαετίες που ήταν η ριζωμένη άποψη ότι δεν πρέπει να υπάρχει διασύνδεση του Πανεπιστημίου με την «κακιά βιομηχανία».

Οσοι μιλούσαμε τότε για διασύνδεση με την αγορά εργασίας ήμασταν δακτυλοδεικτούμενοι. Σήμερα είναι κάτι που πρέπει να γίνει και ως κυβέρνηση προσπαθούμε να το ενισχύουμε χρόνο με το χρόνο. Δεν έχουμε φτάσει στο τέλειο όμως βλέπουμε ότι χρόνο με το χρόνο η διασύνδεση γίνεται πράξη.

Βιομηχανικά διδακτορικά, ερευνητικά προγράμματα με την αγορά εργασίας, τα χρηματοδοτικά πρωτόκολλα, τα Πανεπιστήμια Αριστείας, η σύμπραξη ερευνητικής Αριστείας. Όλα αυτά λοιπόν γίνονται πράξη και αποδεικνύεται ότι όλοι δίνουν βάση σε αυτό για να παραμένουν τα παιδιά μας εδώ.

ΚΛ: Τι απαντάτε σε αυτούς που σας κατηγορούν ότι τα Πανεπιστήμια απλώς διαχειρίζονται τα ίδια και τα ίδια και δεν βελτιώνονται. Ποιο είναι το βασικό διαρθρωτικό πρόβλημα στα πανεπιστήμια μας;

Υπάρχει σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία η αυτονομία του κάθε πανεπιστημίου. Αυτονομία δεν υπάρχει στο θέμα το οικονομικό, δηλαδή τι θα δώσουμε από τον κρατικό κορβανά και στον αριθμό των θέσεων που δίνουμε και διαχειρίζονται. Όλα τα υπόλοιπα το κάθε πανεπιστήμιο μπορεί μόνο του να αποφασίσει που θα στοχεύσει, σε ποια ερευνητική δραστηριότητα θα επενδύσει και αν θα γίνει περισσότερο ή λιγότερο εξωστρεφές. Άρα υπάρχει αυτονομία.

Το Πανεπιστήμιο Πατρών είναι από τα πανεπιστήμια που είναι εξωστρεφές, διεθνοποιημένο και ανοιχτό στην κοινωνία.

ΘΛ: Πείτε μιας τη σημαντικότερη μεταρρύθμιση που εφαρμόστηκε και απέδωσε αποτελέσματα.

Η πλέον ρηξικέλευθη είναι η ψήφιση του νόμου περί εγκατάστασης και λειτουργίας μη κρατικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα.

ΘΛ: Ποια είναι η επιδραστικότητα της;

Τώρα είμαστε στον πρώτο χρόνο. Είναι προφανές ότι όλα αυτά τα πανεπιστήμια για να έχουν βιωσιμότητα θα πρέπει να προσελκύσουν και ξένους φοιτητές. Άρα ο ξένος φοιτητής που θα έρθει στην πατρίδα μας δεν θα μάθει μόνο το γνωστικό αντικείμενο που έρχεται να σπουδάσει. Ταυτόχρονα θα δει τον τρόπο σκέψης του Έλληνα. Θα μάθει για τον ελληνικό πολιτισμό.

Αύριο, ένα δεύτερο σημαντικό είναι η δυνατότητα λειτουργίας ξενόγλωσσων προπτυχιακών προγραμμάτων σπουδών στο ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο, όπου εκεί κανένας Έλληνας δεν μπορεί να φοιτήσει.

ΘΛ: Γιατί δεν πάνε πιο γρήγορα τα πράγματα στα ξενόγλωσσα προπτυχιακά;

Το κάθε πανεπιστήμιο τα καθορίζει. Οταν ήμουν στο Αριστοτέλειο ήμασταν το πρώτο πανεπιστήμιο που κάναμε την ξενόγλωσση προπτυχιακή ιατρική.

Σήμερα υπάρχουν δέκα διαφορετικά προγράμματα από το Αριστοτέλειο. Υπάρχουν προγράμματα στα Πανεπιστήμια Πατρών, Λάρισας, Ιωαννίνων ή στο Δημοκρίτειο

Από εκεί και πέρα, εξίσου σημαντική είναι οι νόμοι περί της ασφάλειας. Οχι τιμωρητικά, αλλά νομίζω θα συμφωνήσουμε ότι όπως δεν μπορώ να εισβάλλω στο σπίτι σας επειδή έτσι μου ήρθε, έτσι δεν μπορώ να το κάνω και στο Δημόσιο Πανεπιστήμιο. Είναι το σπίτι μας. Πρέπει να νιώθουμε ασφαλείς.

ΘΛ: Αν σας ζητούσε ο Πρωθυπουργός μια προτεραιότητα για επόμενη μεταρρύθμιση. Τι θα λέγατε;

Το πρώτο που ήδη δουλεύουμε από τώρα είναι η δημιουργία του νέου Υπουργείου Ανώτερης Εκπαίδευσης, Ερευνας και Καινοτομίας που υπάρχει στην Ευρώπη.

Κάτι άλλο που θα ήθελα ακόμα πιο πολύ να ενισχύσουμε, είναι η φοιτητική μέριμνα, η σίτιση και στέγαση για τον Έλληνα φοιτητή. Τα παρέχουμε ήδη και βελτιώνουμε τις φοιτητικές εστίες και παρέχουμε φοιτητικά δωμάτια, είτε απευθείας από τα πανεπιστήμια είτε μέσω ΣΔΙΤ. Όπου δεν έχουμε εστίες νοικιάζονται μέσω του ΕΝΕΔΙΒΗΜ που κάνει πολύ σημαντική δουλειά και νοικιάζει κάποια ξενοδοχεία, παρέχοντας στον φοιτητή την δυνατότητα να μείνει σε ένα δωμάτιο. Δεν μας ενδιαφέρει αν αυτό το δωμάτιο λέγεται εστία ή λέγεται ξενοδοχείο.

ΚΛ: Να επανέλθουμε στην ασφάλεια. Υπάρχει μια ισορροπία ανάμεσα στην ακαδημαϊκή ελευθερία και στην ασφάλεια. Σας απασχόλησε και εσάς όταν ήσασταν στο ΑΠΘ.

Πάντα πεποίθησή μου είναι ότι η καρέκλα δεν κάνει τον άνθρωπο που κάθεται στην καρέκλα, αλλά αυτός που κάθεται με τις ενέργειες και με τη δράση του, δίνει αξία στην καρέκλα.

Εγω το είχα αποφασίσει πως πρέπει να σπάσω αυγά. Υπήρχε μια κατάληψη στο Βιολογικό του Αριστοτελείου για 34 χρόνια. Αποδόθηκε ένας χώρος 1.400 τετραγωνικών μέτρων στην ακαδημαϊκή κοινότητα και σήμερα σφύζει από ζωή ακαδημαϊκών συναδέλφων και φοιτητών.

Από εκεί και πέρα, δεν μπορείς να περπατάς μέσα στο campus και είναι δίπλα ο ναρκέμπορος ή ο οποιοσδήποτε παραβατικός. Κάναμε το αυτονόητο με τον πρώτο νόμο της Νέας Δημοκρατίας το 2019 και τα πανεπιστήμια αντιμετωπίζονται όπως όλοι οι δημόσιοι χώροι με τη δημόσια δύναμη, την αστυνομία.

Εγω ως ακαδημαϊκός δεν μπορώ να ξέρω πως γίνεται η όποια δράση, άρα θα έρθει ο φυσικός σύμμαχος της πολιτείας, η αστυνομία, να καθαρίσει. Και καθάρισαν. Σήμερα έχουμε παραβατικά στοιχεία στα πανεπιστήμια και γίνονται πράξεις που αμαυρώνουν την εικόνα, αλλά έχουν υποπολλαπλασιαστεί ακόμα και 10 φορές σε σύγκριση με το παρελθόν.

Δεν υπάρχει ούτε μία ενεργώς κατάληψη σε κανένα ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο.

ΚΛ: Αρα ανοικτό Πανεπιστήμιο σε ιδέες, όχι σε παραβατικούς. Αυτό είναι το μήνυμα;

Στην εποχή τη δική μου, ξέρετε τι ωραία που ήταν όταν είχαμε τα μαθήματά μας, γινόταν οι συνελεύσεις. Ανταλλάσσαμε απόψεις. Καμια φορά ανέβαιναν οι τόνοι. Είναι διαφορετικό όμως να ανέβουν οι τόνοι, από το να καταλήξουμε σε παραβατικές συμπεριφορές. Η ελεύθερη και απρόσκοπτη διακίνηση των ιδεών για μένα είναι βασικό συστατικό της ακαδημαϊκής ζωής. Έτσι σμιλεύεται η προσωπικότητα του κάθε φοιτητή.

ΘΛ: Πανεπιστήμια και Περιφερειακή Ανάπτυξη. Ηδη γίνονται βήματα στην Επιτροπή Περιφερειών της Βουλής με τη συμβολή των Περιφερειακών Πανεπιστήμιων στην Περιφερειακή Ανάπτυξη. Όμως, η τοπική κοινωνία δεν έχει καταφέρει να συνδεθεί με το πανεπιστήμιο και να απορροφήσει τη γνώση με τρόπο που να αναπτυχθεί η ίδια. Μπορούν να γίνουν βήματα σε αυτή την κατεύθυνση;

Αρχικά θέλω να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο της Επιτροπής Περιφερειών Ελλάδος του Κοινοβουλίου, τον Μάνο Κόνσολα, ο οποίος ήταν ο πρώτος, ο οποίος έκανε μέσα στο κοινοβούλιο μια συνάντηση των περιφερειών, των πανεπιστήμιων για να θέσει το ζήτημα της ανάπτυξης. Συμφωνώ και ασπάζομαι πλήρως αυτό που λέτε.

Πρακτικά, μιλάμε για ένα πανεπιστήμιο σε μια περιφέρεια όπως της Θεσσαλίας που εκτείνεται σε τέσσερις πόλεις. Το Πανεπιστήμιο κάνει έρευνα και παράγει προϊόντα.

Παράλληλα σε κάθε περιοχή έχουμε την αυτοδιοίκηση Α’ και Β’ βαθμού. Πιστεύω πως θα έπρεπε να υπάρχει μια όχληση προς τα Πανεπιστήμια από τις τοπικές κοινωνίες μέσω φορέων, Επιμελητηρίων, Δήμων και Περιφερειών ώστε η συνέργεια να μπορέσει να γίνει πράξη.

Πρέπει να το κάνουμε. Δεν ξεκινάνε όλα μόνο από το πανεπιστήμιο, χρειάζεται να οχλήσει με την καλή έννοια και το πανεπιστήμιο και να συνεργαστεί με την τοπική κοινωνία. Οι φορείς γνωρίζουν τα συγκεκριμένα προβλήματα και μπορούν να ζητήσουν συγκεκριμένες δράσεις και παραδοτέα.

Προς τιμήν του του φίλου μου, πρύτανη του Πανεπιστημίου Πατρών Χρήστου Μπούρα, που ανέλαβε το Πανεπιστήμιο την μελέτη για την ίδρυση Πανεπιστημιακής Σχολής στην Ηλεία μετά από όχληση των φορέων. Ηρθαν πολιτικοί και φορείς, συζήτησαν με το Πανεπιστήμιο και το Πανεπιστήμιο παρέδωσε μια πρόταση προς συζήτηση. Το αποτέλεσμα θα το δούμε.

ΚΛ: Μη κρατικά Πανεπιστήμια. Πού βρισκόμαστε, ποιο είναι το διακύβευμα; Υπάρχει όντως κίνδυνος δύο ταχυτήτων; Υπάρχει εναλλακτικό πλάνο αν καθυστερήσει το άρθρο 16 πολιτικά;

Η παρουσία των μη κρατικών πανεπιστημίων ήταν μία πρόταση της Νέας Δημοκρατίας και του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη πολύ πριν το 19. Διότι είχε χαθεί η ευκαιρία της αναθεώρησης στο άρθρο 16. Αρα το έκανε πράξη η κυβέρνηση.

Τι έχει να φοβηθεί το ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο από την παρουσία αυτών των πανεπιστημίων; Τίποτε. Θα υπάρχει, κατά τη γνώμη μου, ευγενής άμυλα.

Οι σχολές των ξένων Πανεπιστημίων δεν είναι ξέφραγο αμπέλι. Καθορίζονται τα κριτήρια και ελέγχονται όπως και από το ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο από την ΕΘΑΑΕ.

Εγώ συμφωνώ με το υγιές επιχειρήν και πάντα το πίστευα και στην ελεύθερη οικονομία. Ένας υγιής επιχειρηματίας ποιο είναι το κέρδος του, που να αυξήσει υγιώς, ο στόχος του, το να αυξήσει υγιώς τα κέρδη του. Στα Πανεπιστήμια το κέρδος είναι να γίνουν πιο ισχυρά στο αντικείμενό τους, στην διεθνή επιστημονική κοινότητα μέσα από την ακαδημαϊκή και την ερευνητική διαδικασία.

Άρα μόνο από τη φιλοσοφία της ύπαρξής μας και της παρουσίας μας μέσα στο πανεπιστήμιο δίνουμε μια πολύ δυνατή απάντηση στο ερώτημα σας.

ΘΛ: Για να κλείσουμε τη συνέντευξη. Είστε ακαδημαϊκός, πείτε μας επιστήμονες του παρόντος ή του παρελθόντος Έλληνες ή ξένους που θαυμάζετε το έργο τους.

Δεν θα αν πω έναν ή δύο ή τρεις γιατί ενδεχομένως να αδικήσω κάποιους. Σίγουρα υπάρχουν επιστήμονες στο αντικείμενο μου, στο αντικείμενο της παθολογικής ανατομικής που διακονώ. Υπάρχουν επιστήμονες γιατροί, επιστήμονες των βασικών επιστήμων αλλά και κυρίως επιστήμονες των ανθρωπιστικών επιστήμων. Θεωρώ ότι ως Ελλάδα έχουμε ένα συγκριτικό πλεονέκτημα στις ανθρωπιστικές και κοινωνικές σπουδές σε σχέση με όλα τα υπόλοιπα.

ΘΛ: Σε ένα νέο φοιτητή που θα λέγατε να εστιάσει; Τι να κοιτάξει;

Σε έναν που θέλει να γίνει φοιτητής θα έλεγα κυνηγήσει το όνειρό του. Αυτό που λέω είναι να σκεφτούν τη ζωή τους δέκα χρόνια μετά τις σπουδές και αν αγαπούν αυτό που θα κάνουν για να είναι ευτυχισμένοι. Ευτυχία δεν είναι ούτε μόνο επιστήμη, ούτε μόνο προσωπική ζωή, ούτε μόνο κοινωνική ζωή. Είναι όλα.

Από εκεί και πέρα, το κάθε παιδί με τις δυνατότητες που έχει, να φτιάξει αυτό που θέλει να κάνει και το πρότυπο του καθενός. Λέμε για αριστεία, αλλά αριστεία για μένα δεν είναι μόνον η κορυφή, είναι ο δρόμος του να κατακτήσω αυτό που θέλω.

ΘΛ: Το τελευταίο διάστημα γίνεται συζήτηση για το Επιτελικό Κράτος, για μέλη του υπουργικού συμβουλίου που δεν είναι βουλευτές κλπ. Εσείς στις επόμενες εκλογές θα πολιτευτείτε; Το σκέφτεστε;

Θεωρώ ότι οι δράσεις μας κάνουν τις θέσεις μας. Είχα την τιμή να με τοποθετήσει ο Πρωθυπουργός στη θέση του Υφυπουργού αρμόδιου για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Εχω στο μυαλό μου να κάνω όσο καλύτερα μπορώ τη δουλειά μου.

Το αν κάποιος είναι ή δεν είναι βουλευτής στον χώρο της Νέας Δημοκρατίας περνάει μέσα από τις διαδικασίες του κόμματος και την τελική έγκριση του Πρωθυπουργού.  Όταν λοιπόν έρθει αυτή η ώρα, θα τοποθετηθώ με βάση εκείνα τα δεδομένα. Δεν θα ήθελα να μπω σε γενικότερες συζητήσεις.

Εάν έχουμε την εκτελεστική και την νομοθετική εξουσία, πάντα πίστευα και πιστεύω ότι και ο ρόλος του βουλευτή και ο ρόλος του υπουργού, είναι ρόλοι οι οποίοι συνυπάρχουν και αλληλοκαλύπτονται με την έννοια της καλύτερης παραγωγής έργου για τον πολίτη.

Το επιτελικό κράτος είναι μια κεντρική ιδέα που ξεκίνησε το 2019 επί Νέας Δημοκρατίας. Μέσω του επιτελικού κράτους ξέρεις τι έχεις, τι μπορείς και πώς μπορείς να το πετύχεις.

Ξέρεις από την αρχή κάθε χρόνο τι πρέπει να κάνεις, βάζεις ορόσημα χρονικά τα οποία πρέπει να τα πετυχαίνεις. Όλη αυτή η φιλοσοφία, εμένα με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο γιατί σε όλη μου τη ζωή μου αρέσουν τα «κουτάκια». Βάζεις τους στόχους, βάζεις τα βήματα και προσπαθείς βήμα-βήμα να τους πετύχεις. Οταν έχεις συγκεκριμενοποιήσει τη δράση σου και την πορεία σου, αυτό λέγεται ένας επιτελικός τρόπος σκέψης. Είναι κράτος επιτελικό κράτος.

ΘΛ: Κύριε Παπαϊωάννου σας ευχαριστούμε πολύ. Σας περιμένουμε στην Πάτρα  στο Regional Growth Conference στις 21 Μαΐου.

Με μεγάλη χαρά. Εχετε φτιάξει ένα τέτοιο πρόγραμμα που στο ερώτημά σας για την περιφερειακή σύνδεση και επίδραση της ανώτατης εκπαίδευσης θα είναι μία συζήτηση ουσιαστική όπου θα μπουν τα συγκεκριμένα προβλήματα και ο τρόπος λύσεις αλλά κυρίως το πώς θα διασυνδεθούμε με τα Επιμελητήρια, την τοπική αυτοδιοίκηση και τους φορείς. Ελάτε να ζητήσετε από τα πανεπιστήμια συγκεκριμένες συνέργειες και με συγκεκριμένο ορίζοντα. Όχι γενικά Memorandum of Understanding, που απλά υπογράφονται αλλά με συγκεκριμένα παραδοτέα.

Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News