“Τρικυμία” στο Ρίον για έναν κανονισμό: Τι ισχύει τελικά στη θαλάσσια ζώνη της Γέφυρας Ρίου – Αντιρρίου
Αναστάτωση και φόβοι για απαγόρευση κολύμβησης και ψαρέματος – Ξεκαθαρίζει την πραγματικότητα στην «Π» η διοικήτρια του Α΄ Λιμενικού Τμήματος Ρίου
Η περιοχή μπροστά από το Φρούριο του Ρίου, όπου πράγματι απαγορεύτεται το κολύμπι, το ψάρεμα και το ψαροντούφεκο 
Αναστάτωση, συζητήσεις αλλά και εύλογες απορίες έχει προκαλέσει το τελευταίο διάστημα στο Ρίο, η επαναφορά στο προσκήνιο ενός κανονισμού που βρίσκεται σε ισχύ εδώ και περισσότερα από είκοσι χρόνια, αλλά παραμένει άγνωστος στους περισσότερους πολίτες. Πρόκειται για τον Ειδικό Κανονισμό Λιμένα Πάτρας υπ’ αριθμ. 56, «Περί κανονισμού ναυσιπλοΐας στα θαλάσσια περιοχή στενού Ρίου – Αντιρρίου», ο οποίος ισχύει από τις 12 Ιουλίου 2004.
Η αφορμή δόθηκε μετά από πληροφορίες για επιβολή προστίμου σε ιδιώτη που έκανε ψαροντούφεκο στη θαλάσσια περιοχή μπροστά από το Φρούριο του Ρίου. Το περιστατικό αυτό έφερε στην επιφάνεια έναν κανονισμό που, αν και θεσμοθετημένος, δεν ήταν ευρέως γνωστός, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ανησυχία όχι μόνο στους λουόμενους και τους ερασιτέχνες αλιείς, αλλά και στους ιδιοκτήτες παραθαλάσσιων χώρων εστίασης και αναψυχής, που εύλογα ανησύχησαν για ενδεχόμενες επιπτώσεις στην καθημερινή τους δραστηριότητα.
Σύμφωνα με τον κανονισμό, απαγορεύεται η κολύμβηση, οι καταδύσεις και κάθε είδους υποβρύχια δραστηριότητα, καθώς και η κίνηση θαλάσσιων μέσων αναψυχής, στη θαλάσσια περιοχή κάτω από τη Γέφυρα και σε απόσταση ενός ναυτικού μιλίου εκατέρωθεν αυτής. Οι παραβάτες, ανεξάρτητα από τυχόν ποινικές ή αστικές ευθύνες, υπόκεινται και στις κυρώσεις του άρθρου 157 του ΝΔ 187/1973.
Ενα ναυτικό μίλι αντιστοιχεί σε 1.852 μέτρα. Με μια πρώτη, αυστηρή ανάγνωση, θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι το μπάνιο επιτρέπεται μόνο μετά το ξενοδοχείο «Πόρτο Ρίο» προς Καστελλόκαμπο και, ανατολικά της Γέφυρας, περίπου μετά τον χώρο αναψυχής και εστίασης «Ολύμπικο». Ωστόσο, όπως αποδεικνύεται στην πράξη, η ερμηνεία αυτή δεν αποτυπώνει πλήρως τον τρόπο εφαρμογής του κανονισμού.
ΦΟΒΟΙ ΚΑΙ ΑΠΟΡΙΕΣ
Οι ανυπόστατες φήμες για τον κανονισμό, προκάλεσαν εύλογες αντιδράσεις και ερωτήματα στην τοπική κοινωνία. Κάτοικοι του Ρίου εκφράζουν απορίες αλλά και ανησυχία για το πώς θα εφαρμοστούν στην πράξη οι προβλέψεις του, φοβούμενοι ότι καθημερινές, διαχρονικές συνήθειες μπορεί να τεθούν υπό αμφισβήτηση.
«Εγώ εδώ μεγάλωσα, εδώ έμαθα μπάνιο» λέει κάτοικος του Ρίου που συχνάζει στο παραλιακό μέτωπο κοντά στο Φρούριο. «Ακούμε τώρα ότι απαγορεύεται η κολύμβηση, ότι υπάρχει κανονισμός από το 2004. Το ερώτημα είναι: θα μας κόψουν το μπάνιο τώρα; Γιατί μιλάμε για ένα σημείο που δεκαετίες ο κόσμος κολυμπά χωρίς να δημιουργείται πρόβλημα. Θέλουμε να ξέρουμε ξεκάθαρα τι ισχύει, για να μη φοβόμαστε ότι αύριο θα έρθει πρόστιμο».
Αντίστοιχη είναι η αγωνία και από την πλευρά των ερασιτεχνών ψαράδων, που ειδικά τους χειμερινούς μήνες δίνουν καθημερινά το «παρών» στην περιοχή. «Δεν μιλάμε για επαγγελματική αλιεία» σημειώνει δεύτερος κάτοικος. «Μιλάμε για ανθρώπους που ρίχνουν ένα καλάμι για το μεράκι τους, για να περάσουν την ώρα τους. Αν αρχίσουν να πέφτουν πρόστιμα χωρίς ξεκάθαρη ενημέρωση, τότε ναι, θα μας κόψουν και το ψάρεμα. Αυτό φοβόμαστε».
Κοινός παρονομαστής στις τοποθετήσεις των κατοίκων είναι ότι δεν αμφισβητούν την ανάγκη ύπαρξης κανόνων, ειδικά σε μια περιοχή αυξημένης ναυσιπλοΐας, αλλά ζητούν σαφή όρια και ουσιαστική ενημέρωση.
ΤΙ ΙΣΧΥΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ
Όπως εξηγεί στην εφημερίδα «Πελοπόννησος» η Διοικήτρια του Α΄ Λιμενικού Τμήματος Ρίου, Πλωτάρχις Μαρία Αϊβαλή, ο κανονισμός παραμένει σε ισχύ, όμως η νοητή ευθεία του ενός ναυτικού μιλίου δεν ξεκινά από τον άξονα της Γέφυρας που τέμνει το έδαφος, αλλά από το σημείο επαφής της Γέφυρας «Χαρίλαος Τρικούπης» με τη θάλασσα, εκατέρωθεν και στις δύο πλευρές.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι, επειδή η ακτογραμμή εισχωρεί μέσα στη γεωμετρική ακτίνα του ενός μιλίου, το μεγαλύτερο τμήμα της απαγορευμένης ζώνης αφορά βαθιά θαλάσσια σημεία, στα οποία οι περισσότεροι κολυμβητές δεν φτάνουν. Οι περιοχές όπου η απαγόρευση ισχύει με σαφήνεια και αυστηρότητα είναι μπροστά και πέριξ του Φρουρίου του Ρίου, δηλαδή σε σημεία άμεσα συνδεδεμένα με τη ναυσιπλοΐα και την ασφάλεια.
Σε ό,τι αφορά την αλιεία και το ψαροντούφεκο, η απαγόρευση ισχύει κανονικά και εφαρμόζεται, καθώς πρόκειται για δραστηριότητες που ενέχουν κινδύνους σε έναν από τους πιο πολυσύχναστους θαλάσσιους διαύλους της χώρας. Σύμφωνα με στελέχη του Λιμενικού, τέτοιες παραβάσεις δεν είναι σπάνιες και συνήθως διαπιστώνονται έπειτα από καταγγελίες.
Το θέμα, ωστόσο, ανέδειξε ένα διαχρονικό πρόβλημα: την έλλειψη επαρκούς ενημέρωσης για κανονισμούς που ισχύουν εδώ και χρόνια, αλλά παραμένουν άγνωστοι μέχρι να υπάρξει ένα περιστατικό. Στο Ρίον, όπου η θάλασσα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας, της αναψυχής και της τοπικής οικονομίας, η σαφής πληροφόρηση είναι κρίσιμη για να αποφεύγονται παρεξηγήσεις και αχρείαστες ανησυχίες.
ΒΟΥΤΙΕΣ ΣΤΟ ΦΡΟΥΡΙΟ
Και όμως, μπροστά και πέριξ του Φρουρίου του Ρίου, εκεί όπου ο κανονισμός είναι σαφής, η ζωή εδώ και δεκαετίες ακολουθεί έναν άγραφο νόμο. Τα καλοκαίρια, η παρουσία κολυμβητών είναι σχεδόν καθημερινή: παιδιά που μαθαίνουν τα πρώτα τους μπάνια, παρέες που βουτούν αργά το απόγευμα, άνθρωποι που στέκονται στο νερό κοιτώντας τη Γέφυρα να φωτίζεται. Τον χειμώνα, τη σκυτάλη παίρνουν οι ερασιτέχνες ψαράδες, σταθεροί στο ραντεβού τους με τη θάλασσα, με ένα καλάμι, λίγη σιωπή και πολλή υπομονή.
Είναι ένα τοπίο που για τους κατοίκους του Ρίου δεν είναι απλώς ζώνη ναυσιπλοΐας. Είναι μνήμη, συνήθεια, ανάσα. Και ίσως γι’ αυτό η υπενθύμιση ενός κανονισμού του 2004 προκάλεσε τόση συζήτηση και ανησυχίες…
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
