Ανυπεράσπιστοι εκπαιδευτικοί σε αίθουσες-αρένες και στην Αχαΐα: «Εχουμε κλάψει συναδέλφους»
Η τραγική είδηση του θανάτου της καθηγήτριας Σοφίας Χρηστίδου στη Θεσσαλονίκη έφερε ξανά στο προσκήνιο τις αφόρητες συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί στα σχολεία. Υποχρεώσεις, άγχος, συνεχής πίεση και αδιαφορία του συστήματος δημιουργούν ένα εκρηκτικό περιβάλλον, ενώ πολλοί καθηγητές αισθάνονται ανυπεράσπιστοι απέναντι σε παραβατικούς μαθητές, δεχόμενοι ακόμα και ευθείες απειλές. Η σιωπή και ο φόβος συχνά υπερβαίνουν τις αντοχές τους, θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία και την ασφάλειά τους.
Αν και οι παραβατικοί μαθητές αποτελούν εξαίρεση, αρκούν για να μετατρέψουν μία αίθουσα διδασκαλίας σε αρένα 
Εδώ και καιρό οι εκπαιδευτικοί της τάξης εκπέμπουν σήματα ζητώντας βοήθεια για τα όσα υφίστανται καθημερινά εντός του σχολικού περιβάλλοντος. Ολοι μιλούν για τα κακοποιημένα παιδιά, κανείς δεν ασχολείται με τις αφόρητες πολλές συνθήκες που ζουν οι εκπαιδευτικοί. Το σύστημα σιωπά. Είτε από φόβο του διευθυντή να αναλάβει την ευθύνη. Είτε από το φόβο του Συλλόγου διδασκόντων να στηρίξει το μέλος του. Είτε από τον φόβο του ίδιου του εκπαιδευτικού-θύμα που αισθάνεται ανυπεράσπιστος με τον κίνδυνο να μπει στο στόχαστρο των γονιών.
Μέχρι που έρχεται ο θάνατος της καθηγήτριας Σοφίας Χρηστίδου στη Θεσσαλονίκη, και το θέμα έρχεται στο προσκήνιο. Ο αιφνίδιος θάνατος της εκπαιδευτικού, που υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο, έχει προκαλέσει βαθιά θλίψη αλλά και σοβαρά ερωτήματα για το κλίμα που επικρατούσε στο σχολείο όπου υπηρετούσε, ενώ η υπόθεση βρίσκεται ήδη στο μικροσκόπιο της εισαγγελικής έρευνας.
«Είναι υποκριτική η στάση όλων απέναντί μας. Και το λέω αυτό διότι όλοι γνωρίζουν τι συμβαίνει σε σχολικές αίθουσες. Εχουμε κλάψει πολλούς συναδέλφους σε νεαρή ηλικία. Το άγχος και το στρες που χαρακτηρίζει τον ευσυνείδητο εκπαιδευτικό είναι αδύνατον να μην επηρεάσει την υγεία του. Και το τονίζω αυτό διότι υπάρχουν και κάποιοι που είναι πλήρως αδιάφοροι και είναι εις βάρος των μαθητών και των συναδέλφων τους η παρουσία τους στο σχολικό περιβάλλον» ανέφερε στην εφημερίδα «Πελοπόννησος» καθηγητής φιλολογίας ο οποίος διδάσκει σε κεντρικό λύκειο της Πάτρας.
Ο ίδιος συμπληρώνει: «Η πλειοψηφία των μαθητών ευτυχώς σέβεται το σχολείο και τον εκπαιδευτικό. Πάντα όμως υπάρχουν τα αγκάθια. Για παράδειγμα, ζήτησα από μαθητή που έκανε φασαρία να βγει από την αίθουσα, μετά από τρεις παρακλήσεις να κάνει ησυχία, και μου απάντησε ”δεν ξέρεις με ποιον τα βάζεις. Θα το πληρώσεις αυτό”. Εγώ επέμενα να βγει και πράγματι βγήκε. Βγαίνοντας όμως πέταξε ένα στυλό προς τον πίνακα και μου έκανε μία άσχημη χειρονομία. Δεν γνωρίζω αν είναι τυχαίο αλλά την ίδια μέρα βρήκα το αυτοκίνητό μου χαραγμένο.
Ο εν λόγω εκπαιδευτικός ανέφερε το συμβάν στη διεύθυνση του σχολείου και στον Σύλλογο Διδασκόντων χωρίς ωστόσο να ληφθεί κάποιο μέτρο.
«Σε άλλο σχολείο που υπηρετούσα είχαμε σχεδόν καθημερινά συναδέλφους που είτε τους παίρναμε λιπόθυμους από την τάξη ή έφταναν στο γραφείο των καθηγητών με υψηλή πίεση. Δεν είναι εύκολο να σταθεί κανείς μέσα στην τάξη.
Μέχρι που να καταργηθούν τα κινητά είχαμε το φαινόμενο της βιντεοσκόπησης. Κατέγραφαν το μάθημα και κάθε μας κίνηση» περιγράφει στην «Π» καθηγήτρια φυσικής, προσθέτοντας: «Υπήρχε περίπτωση γονιού που ήρθε στο σχολείο και έκρινε το μάθημα του συναδέλφου με βάση το βίντεο που είχε τραβήξει η κόρη του. Εάν ο διευθυντής δεν είχε το σθένος να υπερασπιστεί τον συνάδελφο και να τηρήσει τη στάση που έπρεπε αντιλαμβάνεστε τι θα σήμαινε αυτό για τον συνάδελφο. Και δυστυχώς υπάρχουν γονείς που είναι χειρότεροι από τους μαθητές μας. Ψάχνουν κάτι να βρουν για να μας καταγγείλουν. Και δυστυχώς υπάρχουν και ευθυνόφοβοι διευθυντές που τρέμουν εάν υπάρξει διαμαρτυρία από γονιό ή παιδί και ο καθηγητής βρίσκεται έρμαιο στις διαθέσεις τους».
ΑΘΗΝΑ ΣΚΑΝΔΑΜΗ (ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Α/ΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ): «ΔΩΣΤΕ ΜΑΣ ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ»
Η ανάγκη στήριξης των εκπαιδευτικών και στελέχωσης όλων των σχολείων με ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς, αναδείχτηκε στη διάρκεια σύσκεψης του Συλλόγου Εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αιγιάλειας καθώς, στη διάρκεια αυτής, επισημάνθηκε ότι «η κατάσταση στα σχολεία μας, ολοένα και επιβαρύνεται».
Οπως σημειώνει η πρόεδρος του Συλλόγου «Οσοι ζούμε τη σχολική καθημερινότητα, καταλαβαίνουμε…Καταλαβαίνουμε πώς μπορεί η αδιαφορία, η προκλητική συμπεριφορά, η αγένεια μερικών μαθητών να επιβαρύνει την υγεία ενός συναδέλφου που στέκεται μπρος τους ανίσχυρος και ενεός» και προσθέτει: «Δεν περισσεύει κανείς μας κύριοι του υπουργείου Παιδείας (οι ΕΔΕ δεν επιλύουν τίποτα) , έχουμε οικογένειες και ζωή και οφείλουμε να υπερασπιστούμε αυτά τα αγαθά. Χρειαζόμαστε ένα σχολείο, ανοιχτό στην σημερινή πραγματικότητα, όπου να διδάσκουμε με ασφάλεια, χωρίς να έχουμε να διαχειριστούμε τα πάντα και χωρίς να κινδυνεύει η υγεία μας.
Μεριμνήστε για την εκπαίδευση των νέων γονέων (υποχρεωτικές σχολές γονέων) , οι οποίοι με έκπληξη στέκονται μπροστά στις επιθυμίες των παιδιών τους και τις ικανοποιούν, χωρίς αντίρρηση, προκειμένου να μην έχουν γκρίνια. Το αποτέλεσμα όλου αυτού είναι μαθητές χωρίς σεβασμό στον δάσκαλο, χωρίς ενσυναίσθηση, χωρίς περιορισμούς και μόνο με δικαιώματα.
Οχι όλοι οι μαθητές…κάποιοι λίγοι που όμως αυξάνονται, είναι αρκετοί για να διαταράξουν την ισορροπία της τάξης και να δημιουργήσουν χάος και πανικό (…αύριο είναι βέβαιο ότι θα συνεχίσουν στο δρόμο, στην πλατεία, στο γήπεδο και στο ίδιο το σπίτι τους)».
ΕΥΓΕΝΙΑ ΠΙΕΡΡΗ (ΠΡ. ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ Β/ΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΑΧΑΪΑΣ): «ΒΛΕΠΑΜΕ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ, ΑΛΛΑ ΕΘΕΛΟΤΥΦΛΟΥΣΑΜΕ»
«Είναι πάρα πολύ δύσκολο. Είναι απίστευτα ψυχοφθόρο όλο το κλίμα που βιώνει καθημερινά ένας εκπαιδευτικός» απαντάει στην «Π» η Ευγενία Πιερρή, συνταξιούχος σήμερα η οποία έχει υπηρετήσει την εκπαίδευση απ’ όλες τις θέσεις. Εκπαιδευτικός τάξης, διευθύντρια σχολικής μονάδας και διευθύντρια της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Αχαΐας.
Η ίδια εξηγεί: «Η κατάσταση έχει ξεφύγει. Λέξεις όπως ”σεβασμός” και ”όρια” εκλείπουν από τη σχέση μαθητή και σχολείου. Οι καθηγητές που θέλουν να κάνουν ευσυνείδητα την εργασία τους έρχονται σε πάρα πολύ δύσκολη θέση. Μέχρι πέρυσι που είχα θέση ευθύνης τα συμβάντα πίεσης και άσκησης βίας σε εκπαιδευτικούς ήταν στην καθημερινότητά μας. Είχαμε πάρα πολλές περιπτώσεις να διαχειριστούμε. Από απειλητικά μηνύματα με αισχρό περιεχόμενο μέχρι προκλητικές συμπεριφορές μέσα στην τάξη και πρόκληση επεισοδίων, ύβρεις σε διαδρόμους του σχολείου, κ.ά. Πιστεύω ότι κανένας δεν πρέπει να εκπλήσσεται. Εμείς τα έχουμε διδάξει όλα αυτά στα παιδιά».
Η κ. Πιερρή εκφράζει την άποψη ότι έχει ευθύνη και η εκπαιδευτική κοινότητα για όλα αυτά. «Δεν φταίνε τα παιδιά για όλα αυτά. Εμείς εθελοτυφλούσαμε για μεγάλο διάστημα. Βλέπαμε τη δυναμική των πραγμάτων και επιτρέψαμε να φτάσουμε εδώ. Πολλές φορές υπάρχει ζήτημα στις διευθύνσεις των σχολείων, οι οποίες δεν αντιμετωπίζουν όπως οφείλουν τα περιστατικά αυτά. Υπάρχουν εκπαιδευτικοί απροστάτευτοι που δίνουν τη μάχη μόνοι τους. Κάθε γεγονός απαιτεί διάκριση. Δεν μπορούμε να γενικεύουμε καταστάσεις. Η κάθε περίπτωση πρέπει να διερευνάται εις βάθος και να αντιμετωπίζεται με τον κατάλληλο τρόπο. Η αξιοπρέπεια του εκπαιδευτικού δεν είναι διαπραγματεύσιμη. Και πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλοι ότι ο καρκίνος δεν αντιμετωπίζεται με ασπιρίνη. Πρέπει να αναλογιστούμε τα βαθύτερα αίτια με θάρρος να ομολογήσουμε ότι έχουμε κάνει λάθη, διότι όλοι έχουμε ευθύνη γι’ αυτή την κατάσταση. Κατά βάση το πρόβλημα είναι αξιακό».
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
