Ο Σωτήρης Θανόπουλος είχε μιλήσει στην «Π» για την θηριωδία των Ναζί και είχε συγκινήσει
Ο εκλιπών, τον Δεκέμβριο του 2024, είχε μιλήσει στην «Π» όταν είχε βρεθεί στον Δεκέμβριο του 2024 στα Καλάβρυτα για να καλύψει τις εκδηλώσεις του ολοκαυτώματος
Σε ηλικία 94 ετών έφυγε από τη ζωή ο Σωτήριος Θανόπουλος, μια εμβληματική μορφή των Καλαβρύτων και ένας από τους ανθρώπους που σημάδεψε η ναζιστική θηριωδία.
Ο εκλιπών, τον Δεκέμβριο του 2024, είχε μιλήσει στην «Π» όταν είχε βρεθεί στον Δεκέμβριο του 2024 στα Καλάβρυτα για να καλύψει τις εκδηλώσεις του ολοκαυτώματος και είχε εξιστορήσει την τραγική ιστορία, όταν είχε βρει τον πατέρα του σκοτωμένο από τους Γερμανούς στο Λόφο Καπή.
Αναλυτικά τότε το δημοσίευμα με την συγκινητική ιστορία του αείμνηστου Σωτήρη Θανόπουλου.
«Συγκινητική φιγούρα ο 94χρονος Σωτήρης Θανόπουλος, από τους ελάχιστους επιζώντες του Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος. Κλεισμένος τότε στο σχολείο των Καλαβρύτων, σε ηλικία 13 ετών, έχασε τον πατέρα του από τα πολυβόλα των Γερμανών, αλλά γλύτωσε ο ίδιος.
Ο Σωτήρης Θανόπουλος μίλησε στην «Πελοπόννησο» και, παρά την ηλικία του, θυμόταν πολλές λεπτομέρειες, δείγμα του πόσο βαθιά έχουν χαραχθεί στην καρδιά του και στο μυαλό του εκείνες οι «μαύρες» στιγμές.
«Ημουν από τα τελευταία παιδιά που μπήκαν μέσα στο σχολείο. Οι Γερμανοί έκλεισαν την πόρτα και κλείδωσαν. Κάποια στιγμή ένιωσα πολύ φοβισμένος και θέλησα να βγω έξω να βρω τον πατέρα μου γιατί τον είχαν πιάσει οι Γερμανοί» είπε αρχικά ο κ. Θανόπουλος και πρόσθεσε: «Με σταμάτησε ένας Γερμανός, μου είπε κάτι στη γλώσσα του, και κατάλαβα ότι έπρεπε να γυρίσω πίσω. Εγώ επέμενα και τότε μ’ έπιασε από το πέτο και με πέταξε μακριά. Μετά από λίγη ώρα, οι φλόγες άρχισαν να τυλίγουν το σχολείο και επικράτησε παντού πανικός.
Ηταν στιγμές ζωής και θανάτου. Μαζί με κάποιες γυναίκες διαπιστώσαμε ότι τα παράθυρα δεν ήταν κλειδωμένα, ανοίξαμε και βγήκαμε έξω από το σχολείο. Αντικρίσαμε σε μια μεριά πολλούς στρατιώτες, αλλά κάναμε από την άλλη πλευρά και απομακρυνθήκαμε. Η επόμενη μέρα για μένα ήταν ακόμα πιο δύσκολη… Βλέπαμε μανάδες να ψάχνουν απεγνωσμένα σε πτώματα. Εγώ με τη μητέρα μου πήγαμε τέσσερις φορές στον λόφο μέχρι να βρούμε τον πατέρα μου.Η εικόνα θα μείνει για πάντα χαραγμένη μέσα μου. Είχε δεχτεί τη χαριστική βολή στο πρόσωπο. Ηταν μέσα στη λάσπη που είχε γίνει κόκκινη από το αίμα. Τον μεταφέραμε σε μια κουβέρτα στο νεκροταφείο για να τον θάψουμε. Κάθε χρόνο έρχομαι εδώ και νιώθω πάντα την ίδια θλίψη».
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
