Αίγιο: Αστυνόμευση με το σταγονόμετρο – Σήμα κινδύνου για τη δημόσια ασφάλεια

Η αστυνόμευση στην Αιγιάλεια βρίσκεται σε οριακό σημείο, με τα στοιχεία να αποτυπώνουν μια καθημερινότητα που δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί λειτουργική. Οι ελλείψεις σε προσωπικό και μέσα έχουν μετατρέψει την κάλυψη μιας μεγάλης και απαιτητικής περιοχής σε δύσκολη υπόθεση, τόσο για τους αστυνομικούς όσο και για τους κατοίκους.

Στο Αστυνομικό Τμήμα του Αιγίου, οι οργανικές ανάγκες προβλέπουν δύναμη άνω των 50 αστυνομικών. Σήμερα υπηρετούν περίπου 30. Από αυτούς, οι έξι βρίσκονται σε υπηρεσία γραφείου και δεν συμμετέχουν σε εξωτερικές αποστολές. Οι αριθμοί αυτοί εξηγούν σε μεγάλο βαθμό γιατί, όπως επισημαίνει σε αναφορά του προς το αρμόδιο υπουργείο, ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αιγίου Γιώργος Μπέσκος «μια ολόκληρη περιοχή δεκάδων χιλιάδων κατοίκων έχει μείνει με ελάχιστη έως ανύπαρκτη αστυνομική κάλυψη».

Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο εμφανής στο πεδίο. Η ομάδα ΔΙΑΣ, που παλαιότερα διέθετε οκτώ δικυκλιστές, σήμερα έχει απομείνει ουσιαστικά με έναν. Δεδομένου ότι οι περιπολίες γίνονται σε ζευγάρια, η παρουσία της στο δρόμο είναι σχεδόν μηδενική. «Την παρούσα χρονική στιγμή, η ομάδα ΔΙΑΣ στην Αιγιάλεια είναι σχεδόν ανύπαρκτη», τονίζει ο πρόεδρος της Ενωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Νομού Αχαΐας Γιώργος Αγγελόπουλος, σημειώνοντας ότι αυτό κλονίζει άμεσα το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών.

Την ίδια ώρα, οι αστυνομικοί του ΑΤ Αιγίου καλούνται να καλύψουν και καθήκοντα Τροχαίας. Με τις βάρδιες να είναι εξαντλητικές και τις ανάγκες πολλές, το ερώτημα «τι να πρωτοκάνουν», τίθεται καθημερινά. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, ένα μόνο περιπολικό βγαίνει σε κάθε βάρδια. Το απόγευμα και τα βράδια το ίδιο όχημα καλύπτει και την περιοχή της Ακράτας, μαζί με τα γύρω ορεινά χωριά, μια γεωγραφική έκταση ιδιαίτερα μεγάλη και δύσκολη στην επιτήρηση. Σε αυτό το ήδη πιεσμένο πλαίσιο, ήρθε να προστεθεί και η διάλυση της τοπικής ΟΠΚΕ. Πλέον, η κάλυψη γίνεται από την Πάτρα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον χρόνο ανταπόκρισης σε σοβαρά περιστατικά.

Ο Γιώργος Μπέσκος κάνει λόγο για μια κατάσταση «επικίνδυνη, που προσβάλλει την ίδια την έννοια της δημόσιας ασφάλειας», υπογραμμίζοντας ότι οι πολίτες αισθάνονται απροστάτευτοι, ενώ οι παραβατικοί γνωρίζουν τα κενά.

Ιδιαίτερες απαιτήσεις δημιουργεί και η κοινωνική σύνθεση της περιοχής. Στην Αιγιάλεια υπάρχουν καταυλισμοί Ρομά, αλλά και εργάτες γης που διαμένουν σε πρόχειρα καταλύματα. Οι συνθήκες αυτές, όπως επισημαίνουν άνθρωποι που γνωρίζουν την περιοχή, απαιτούν σταθερή και ενισχυμένη αστυνόμευση. Οταν όμως οι δυνάμεις είναι περιορισμένες, η πρόληψη περνά σε δεύτερο πλάνο. «Οι αστυνομικοί που υπηρετούν εδώ παλεύουν καθημερινά. Με ελλείψεις, με εξαντλητικές βάρδιες, με ευθύνες δυσανάλογες των δυνάμεών τους» αναφέρει ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου, προσθέτοντας ότι «ξεπερνούν τα ανθρώπινα όριά τους για να κρατήσουν την περιοχή όρθια». Ανάλογη είναι και η εικόνα που μεταφέρει η Ενωση Αστυνομικών Υπαλλήλων, κάνοντας λόγο για έναν Δήμο τεράστιας γεωγραφικής έκτασης, με ορεινό όγκο και εκτεταμένο παραλιακό μέτωπο, που καλείται να αστυνομευθεί ουσιαστικά από ένα περιπολικό.

Κοινή συνισταμένη όλων των παρεμβάσεων είναι η ανάγκη άμεσης ενίσχυσης. Οπως επισημαίνεται, οι αποσπάσεις θα πρέπει να γίνουν από άλλες περιοχές της χώρας και όχι από την Αχαΐα, ώστε να μη δημιουργηθούν νέα κενά σε γειτονικές υπηρεσίες. Μέχρι να υπάρξουν ουσιαστικές αποφάσεις, η Αιγιάλεια συνεχίζει να ζει με λιγότερη αστυνομία από όση χρειάζεται και με ένα αίσθημα ανασφάλειας που, όπως όλα δείχνουν, δύσκολα θα υποχωρήσει χωρίς ουσιαστικές λύσεις.