Πρώην επιστήμονας της NASA λέει ότι «πέθανε» τρεις φορές: Τι υποστηρίζει για τη μετά θάνατον ζωή

Η Ingrid Honkala περιγράφει τρεις εμπειρίες κοντά στον θάνατο, επιμένοντας ότι δεν επρόκειτο για φαντασία αλλά για γεγονότα που άλλαξαν ριζικά τον τρόπο με τον οποίο βλέπει τη ζωή.

Πρώην επιστήμονας της NASA λέει ότι «πέθανε» τρεις φορές: Τι υποστηρίζει για τη μετά θάνατον ζωή

Η πρώην επιστήμονας της NASA Ingrid Honkala υποστηρίζει ότι «πέθανε» τρεις φορές στη ζωή της και πως κάθε εμπειρία κοντά στον θάνατο την οδήγησε στο ίδιο συμπέρασμα για τη συνείδηση και τη μετά θάνατον ζωή.

Η 55χρονη, η οποία ζει σήμερα στην Μπογκοτά, διαθέτει διδακτορικό στη θαλάσσια επιστήμη και έχει εργαστεί τόσο για τη NASA όσο και για το US Navy.

Όπως αναφέρει, οι εμπειρίες αυτές δεν της άφησαν την αίσθηση ενός απλού ονείρου ή μιας φαντασίας, αλλά την πεποίθηση ότι υπάρχει «ένα βαθύτερο επίπεδο πραγματικότητας» πέρα από όσα αντιλαμβανόμαστε με τις φυσικές μας αισθήσεις.

«Σε εκείνη την κατάσταση, όλα ήταν αλληλένδετα», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Η πρώτη εμπειρία όταν ήταν δύο ετών

Η πρώτη φορά, σύμφωνα με την ίδια, συνέβη όταν ήταν μόλις δύο ετών.

Όπως έχει περιγράψει, έπεσε μέσα σε δεξαμενή με παγωμένο νερό στο σπίτι της, χωρίς να το αντιληφθεί η οικιακή βοηθός. Η μητέρα της επέστρεψε εγκαίρως και κατάφερε να την επαναφέρει.

Η Honkala υποστηρίζει, ωστόσο, ότι στα λεπτά που μεσολάβησαν «συνέβη κάτι εξαιρετικό».

«Μετά το αρχικό σοκ από το παγωμένο νερό και τον πανικό επειδή δεν μπορούσα να αναπνεύσω, ο φόβος εξαφανίστηκε», είπε.

Όπως ανέφερε, ο πανικός αντικαταστάθηκε από μια έντονη αίσθηση γαλήνης και ηρεμίας.

«Σαν η επίγνωσή μου να διαχωρίστηκε από το σώμα μου»

Στο βιβλίο της Dying To See The Light, η Ingrid Honkala περιγράφει ότι εκείνη τη στιγμή ένιωσε σαν η επίγνωσή της να αποχωρίζεται από το σώμα της.

«Ήταν σαν η επίγνωσή μου να διαχωρίστηκε από το σώμα μου», ανέφερε.

Η ίδια περιγράφει ότι δεν ένιωθε πλέον σαν ένα παιδί μέσα σε σώμα, αλλά σαν «καθαρή συνείδηση», ένα πεδίο επίγνωσης και φωτός.

Σύμφωνα με την αφήγησή της, μπορούσε να βλέπει το μικρό σώμα της να επιπλέει ακίνητο στο νερό, ενώ δεν υπήρχε ούτε αίσθηση χρόνου, ούτε φόβος, ούτε σκέψεις.

«Ένιωθα πλήρως ενωμένη με την ίδια τη ζωή, σαν να είχαν διαλυθεί τα όρια που συνήθως καθορίζουν ποιοι είμαστε», είπε.

Η «επικοινωνία» με τη μητέρα της

Η Honkala υποστηρίζει ακόμη ότι εκείνη τη στιγμή «είδε» τη μητέρα της να πηγαίνει στη νέα της δουλειά και ότι υπήρξε ανάμεσά τους μια μορφή επικοινωνίας χωρίς λόγια.

«Θυμάμαι ότι την αναγνώρισα και σκέφτηκα “αυτή είναι η μαμά μου”», ανέφερε.

Όπως είπε, η επικοινωνία αυτή δεν έγινε με λέξεις, αλλά μέσω επίγνωσης.

Η ίδια πιστεύει ότι αυτό το «σήμα» οδήγησε τη μητέρα της να επιστρέψει στο σπίτι, όπου τη βρήκε αναίσθητη μέσα στη δεξαμενή.

Σύμφωνα με την πρώην επιστήμονα, όταν αργότερα περιέγραψε όσα είχε «δει», οι λεπτομέρειες ταίριαζαν με τις αναμνήσεις της μητέρας της.

Πώς οι εμπειρίες επηρέασαν την καριέρα της

Η Ingrid Honkala λέει ότι βίωσε την ίδια αίσθηση γαλήνης και στις επόμενες εμπειρίες κοντά στον θάνατο.

Μάλιστα, θεωρεί ότι αυτές οι εμπειρίες έπαιξαν ρόλο στην απόφασή της να ακολουθήσει καριέρα στην επιστήμη.

«Ήθελα να κατανοήσω τη φύση της πραγματικότητας μέσω της παρατήρησης και της έρευνας», ανέφερε.

Για πολλά χρόνια, όπως είπε, επικεντρώθηκε σχεδόν αποκλειστικά στην επιστημονική της διαδρομή και μιλούσε σπάνια δημόσια για τις πνευματικές της εμπειρίες.

Με τον καιρό, όμως, άρχισε να πιστεύει ότι η επιστήμη και η πνευματικότητα ίσως δεν βρίσκονται απαραίτητα σε σύγκρουση.

Όπως το έθεσε η ίδια, μπορεί απλώς να «εξερευνούν το ίδιο μυστήριο από διαφορετικές οπτικές».

Τι λένε οι ερευνητές για τέτοιες εμπειρίες

Το δημοσίευμα σημειώνει ότι πολλοί ερευνητές αποδίδουν τις εμπειρίες κοντά στον θάνατο σε παραισθήσεις ή σε μηχανισμούς του εγκεφάλου.

Άνθρωποι που έχουν βρεθεί σε ανάλογες καταστάσεις έχουν αναφέρει κατά καιρούς ότι είδαν έντονα φώτα, συγγενείς ή θρησκευτικές μορφές.

Η Honkala, ωστόσο, επιμένει ότι όσα έζησε δεν ήταν προϊόν φαντασίας.

«Αυτές οι εμπειρίες μεταμόρφωσαν την κατανόησή μου για τη ζωή», είπε.

Όπως εξήγησε, αντί να βλέπει τους ανθρώπους ως απομονωμένα άτομα που προσπαθούν να επιβιώσουν, άρχισε να πιστεύει ότι μπορεί να είμαστε εκφράσεις μιας συνείδησης που βιώνει τη ζωή μέσα από μια φυσική μορφή.

Και κατέληξε: «Από αυτή την οπτική, ο θάνατος δεν μοιάζει με το τέλος της ύπαρξης. Μοιάζει περισσότερο με μια μετάβαση μέσα στη συνέχεια της συνείδησης», όπως αναφέρει το δημοσίευμα της NY Post.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη

Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.

Viber: +306909196125