ΕΛΙΑΜΕΠ: Περισσότερο αμερικανική και γερμανική παρά ελληνική εξωτερική πολιτική
Η κύρια αιτία των ελληνικών γεωπολιτικών προβλημάτων έγκειται ακριβώς στην θεσμική έλλειψη ενός αντιπροσωπευτικού, επιστημονικού, Εθνικού Συμβουλίου Αμυνας και Ασφάλειας για την χάραξη μιας υψηλής στρατηγικής υπεράσπισης των ιστορικών δικαίων και συμφερόντων, ανεξαρτήτως κομμάτων, κυβέρνησης, συμμάχων και εταίρων
ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ*
Αφορμή για την συγγραφή τούτου του άρθρου είναι η πρόσφατη συνέντευξη του προέδρου του ΕΛΙΑΜΕΠ προς τον εκδότη της εφημερίδας «Πελοπόννησος», κ. Λουλούδη.
Επιτρέψτε μου να μετριάσω τον ενθουσιασμό σας, εκφράζοντας μερικές επιφυλάξεις για την αντικειμενική, ανεξάρτητη και εθνική συνεισφορά αυτής της σπουδαίας «Δεξαμενής Σκέψης» στη διαμόρφωση μιας πατριωτικής κοινής γνώμης για την κατάλληλη εξωτερική πολιτική της χώρας μας.
Η κύρια αιτία των ελληνικών γεωπολιτικών προβλημάτων έγκειται ακριβώς στην θεσμική έλλειψη ενός αντιπροσωπευτικού, επιστημονικού, Εθνικού Συμβουλίου Αμυνας και Ασφάλειας για την χάραξη μιας υψηλής στρατηγικής υπεράσπισης των ιστορικών δικαίων και συμφερόντων, ανεξαρτήτως κομμάτων, κυβέρνησης, συμμάχων και εταίρων.
Η Ελλάδα αντιμετωπίζει υπαρξιακή παρακμή δημογραφίας, ασφάλειας και εξάρτησης, η οποία αντανακλάται στην καθολική αμφισβήτηση των θεσμών του δημοκρατικού πολιτεύματος. Ο κλονισμός της εμπιστοσύνης της κοινωνίας έναντι του πολιτικού συστήματος συμπεριλαμβάνει και το ΕΛΙΑΜΕΠ, ως μονοπωλιακό σύμβουλο της κυβέρνησης στις διεθνείς σχέσεις.
Η προβαλλόμενη κατευναστική ιδεολογία του ρεαλισμού, αντί της αποτροπής, σε συνδυασμό με την άνευ όρων και προϋποθέσεων ειρηνική συμβίωση με τον προαιώνιο εχθρό, κατόπιν προσφυγής στην Χάγη προς επίλυση όλων των διαφορών, αντί της μιας, τελικά υποκρύπτει αφέλεια, φόβο, υποχωρητικότητα και ραγιαδισμό!
Παρά το διπλωματικό κόστος, δεν έχει επιφέρει την ησυχία των ήρεμων νερών, αλλά την διχοτόμηση του Αιγαίου Αρχιπελάγους και την αμφισβήτηση της κυριαρχίας των ανατολικών νησιών της «Γαλάζιας Πατρίδας». Η δε μονοδιάστατη πολιτική «Ανήκομεν εις την Δύσιν και στην Σωστή Πλευρά της Ιστορίας», μας έχει εγκλωβίσει σε έναν παράλογο πόλεμο εναντίον της μεγάλης δύναμης και φιλικής ιστορικά Ρωσίας, η οποία φιλοξενεί μια αρχαία και σημαντική ελληνική μειονότητα. Πέρα από την υπογραφή της παρά φύση συμφωνίας ειρήνης το 2023 με τον εχθρική Τουρκία, που μας απειλεί με ένα διαρκές CASUS BELLI.
Χωρίς να αμφισβητώ τον πατριωτισμό κανενός, γνωρίζοντας πρόσωπα, σχέσεις και πράγματα, αμφιβάλλω για τον δημοκρατικό πλουραλισμό του ιδρύματος, καθώς το ΔΣ διαπλέκεται με την εκτελεστική εξουσία, όπως τα ΜΜΕ. Αν «αρχή παιδεύσεως η των ονομάτων επίσκεψις», τότε η ονομασία του μαρτυρεί και τον σκοπό του. Ξεκίνησε ως Ελληνικό Ιδρυμα Αμυνας και Εξωτερικής Πολιτικής, αντικατέστησε στην πορεία την Ελληνική Αμυνα με την Ευρώπη, για να καταλήξει ουσιαστικά να υπηρετεί περισσότερο τα ευρωπαϊκά και ευρω-ατλαντικά θέματα από τα σοβαρά εθνικά.
Συχνά υιοθετεί τις θέσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, που σπάνια συγκλίνουν με τα δικά μας δίκαια και συμφέροντα, συμβουλεύοντας το Υπουργείο Εξωτερικών να συμβιβαστεί και να «τα βρει» με τους Τούρκους, λόγω των «μαξιμαλιστικών» ελληνικών απαιτήσεων που αδικούν τον ισχυρό γείτονα. Ο οποίος θα μας συντρίψει σε πόλεμο, αν δεν συμφιλιωθούμε με ενδοτικό διάλογο μαζί του, ενώ δεν διεκδικούμε τίποτα -κακώς-, παρά μόνον την εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου!
Το ΕΛΙΑΜΕΠ, ομολογουμένως, δεν αποτελεί εξαίρεση στην μεταπρατική εξάρτηση του ελληνικού κράτους από συστάσεώς του. Η χρηματοδότησή του από την ΕΕ και ξένες πρεσβείες, ιδίως Αμερικής, Γερμανίας και Αγγλίας, αλλά και άλλους αμφιλεγόμενους οργανισμούς και ΜΚΟ-SOROS, SOLIDARITY, ENDEAVOR, το εμποδίζει να ανταποκριθεί επάξια στο βασικό ρόλο του εθνικού συμβούλου. Ο ίδιος ο πρόεδρος μάλιστα εκπροσωπεί τη γερμανική εταιρεία Continental.
Τούτο φαίνεται από τις στάσεις που τήρησε στο παρελθόν στο Μακεδονικό (υπέρ της κατάπτυστης Συμφωνίας των Πρεσπών), στο Σχέδιο Ανάν της Κύπρου (υπέρ της de facto διχοτόμησης) και στην ταπεινωτική Διακήρυξη των Αθηνών του 2023 (υπέρ).
Αρνούμαι να το δικαιολογήσω για άγνοια της ιστορίας. Ως γνωστόν, ουδέποτε ο κατευνασμός οδήγησε σε ειρήνη. Τελευταίο παράδειγμα ο Χίτλερ. Τουναντίον, προκάλεσε πόλεμο με δυσχερέστερες συνθήκες. Οσο για την Τουρκία, την μπερδεύουν με τη Δανία, λησμονώντας αφενός το ποινικό γενοκτονικό μητρώο της εις βάρος του Ελληνισμού και αφετέρου τη σοφή ρήση του λαού μας, ότι «ο Τούρκος δεν γίνεται ποτέ φίλος».
* Ο Χρίστος Αλεξόπουλος είναι πατρινός οικονομολόγος, διεθνολόγος (Harvard), συγγραφέας.
Η «Πελοπόννησος» και το pelop.gr σε ανοιχτή γραμμή με τον Πολίτη
Η φωνή σου έχει δύναμη – στείλε παράπονα, καταγγελίες ή ιδέες για τη γειτονιά σου.
Ακολουθήστε μας για όλες τις ειδήσεις στο Bing News και το Google News
