Κρίστυ Κουνινιώτη
Ο Καραγκιόζης στην Αίγυπτο – Ο Αριστοτέλης Μακρής στην «Π» με αφορμή τη διάκριση
Μιλώντας στην «Π» ο Αριστοτέλης Μακρής, θεατρολόγος – μεταπτυχιακός φοιτητής, «είχαμε την τιμή να συμμετάσχουμε με την επιστημονική ομάδα ‘’Θεωρείο’’ του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών στο Φεστιβάλ και να μεταδώσουμε τις αξίες του ελληνικού θεάτρου σκιών σε έναν εντελώς διαφορετικό πολιτισμό
Ο Μίμης Ανδρουλάκης στην «Π»: Η θηλυκότητα δεν έχει ηλικία
Ο Μίμης Ανδρουλάκης, χειμαρρώδης πάντα, μιλάει στην «Π» για το χρέος του στον Φρόιντ, την αέναη θηλυκότητα και το απαραίτητο συστατικό της, τον πόθο και την αγάπη, επισημαίνει την παντοδυναμία του ανθρώπινου εγκεφάλου, ενώ, σε πολιτικο-οικονομικό επίπεδο, συνιστά επαγρύπνηση λόγω της ευαλωτότητας της χώρας.
Ο Κώστας Μπουλμπασάκος στην «Π»: «Η μνήμη δεν είναι παρελθόν, αλλά στάση ζωής» – Μια παράσταση για τα θύματα της Βότση
Ο Κώστας Μπουλμπασάκος χαρακτηρίζει τη συγγραφή του έργου ως «προσωπικό του χρέος προς τα θύματα», αναλύει τα στοιχεία που το συνθέτουν και τον ενεργό ρόλο του Χρόνου, μοιράζεται το προσωπικό του βίωμα από την τραγική εκείνη ημέρα, τονίζει τη δύναμη της τέχνης.
Ο συνθέτης Dritan Hasbiu μιλάει στην «Π»: «Φύσηξε άγγελος καιρός» – Συνάντηση ποίησης και μουσικής στο «Μηχανουργείο»
Η εκδήλωση, με τίτλο «Φύσηξε άγγελος καιρός», αποτελεί πρωτοβουλία του Πολυχώρου «Μηχανουργείο» και δίνει στο κοινό την ευκαιρία να ακούσει τραγούδια από μελοποιημένα ποιήματα, κυρίως πατρινών δημιουργών.
Νικολέτα Βλαβιανού στην «Π»: «Για εμένα υπάρχουν μόνο Ανθρωποι και Θηρία»
Διαφορετική από τη στερεοτυπική νοικοκυρά που υποδύεται, η Νικολέτα Βλαβιανού μιλάει στην «Π» για την επιλογή του έργου, τη θέση της γυναίκας, την εμπειρία της στον χώρο, τον ρόλο του θεάτρου, αλλά και την αγαπημένη της Πάτρα.
Μάγνης: Περί ποδοσφαίρου, γυναικών και άλλων δαιμονίων
Ο εμβληματικός διευθυντής σύνταξης της «Π» μιλά για το νέο του βιβλίο «Η απέχθεια των γυναικών για το ποδόσφαιρο»: «Η ζωή είναι μια δοκιμασία και ο Αλλος είναι η προσωποποίησή της. Αυτό είναι κατά βάση το πνεύμα των κειμένων μου, όπου οι ήρωες σαρκάζουν και αυτοσαρκάζονται χωρίς να διεκδικούν δικαιοσύνη, γιατί ξέρουν ότι ένοχοι είναι πρωτίστως οι ίδιοι».
